Κυριακή, 4 Μαΐου 2025
Πανοσιολογιώτατε Αρχιμανδρίτα κ. Σωσίπατρε,
Μουσικολογιώτατοι,
Αγαπητοί εν Χριστώ Αναστάντι Αδελφοί,
Αγαπημένα μας παιδιά,
Χριστός Ανέστη!
Η σημερινή Κυριακή των Μυροφόρων είναι μια από τις πιο συγκινητικές και βαθιά θεολογικές Κυριακές της Αναστάσιμης περιόδου. Η Εκκλησία στρέφει το βλέμμα μας, όχι μόνο στο κενό μνημείο, αλλά και στις καρδιές αυτών που στάθηκαν πιστές έως τέλους, στις Μυροφόρες γυναίκες, που έγιναν οι πρώτες ευαγγελίστριες της Αναστάσεως.



Όπως λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «Οι γυναίκες πρώτες εδέχθησαν την αναγγελία της Αναστάσεως, όπως πρώτες είχαν μετάσχει και στην πτώση». Έτσι, η Θεία Οικονομία αποκαθιστά και τιμά την ανθρώπινη φύση, μέσα από την ταπείνωση και την αφοσίωση. (Ομιλία στον Άγιο Ματθαίο, PG 57, 461)
Οι Μυροφόρες ήλθαν στον Τάφο, «λίαν πρωί», χωρίς να γνωρίζουν, πώς θα μετακινήσουν τον λίθο, χωρίς να σκέφτονται τον φόβο των στρατιωτών, χωρίς να λογαριάζουν τις συνέπειες. Ήλθαν με μύρα, προσφορά αγάπης, όπως ακριβώς λέγει ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς: «Δεν βλέπουν μόνον τον κενό τάφο, αλλ᾽ ακούν και πιστεύουν στην Ανάσταση πριν από όλους», και γίνονται “απόστολοι προς τους Αποστόλους”.
Ο Άγγελος τους χαρίζει τον λόγο της ελπίδος: «Μὴ ἐκθαμβεῖσθε. Ἰησοῦν ζητεῖτε, ἠγέρθη· οὐκ ἔστιν ὧδε». Αυτές οι λέξεις έγιναν το πρώτο ευαγγέλιο που έφθασε στους μαθητές.
Είναι συγκλονιστικό, ότι οι ίδιες οι γυναίκες, που την εποχή εκείνη δεν είχαν δημόσια φωνή ή κύρος, επιλέγονται από την Θεία Πρόνοια, για να φέρουν την πιο χαρμόσυνη αγγελία της ιστορίας.
Όπως σημειώνει και ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, «Ο θάνατος νικήθηκε μέσα στον τάφο, και η ζωή νίκησε μέσω της γυναικείας καρδιάς».
Σήμερα, τιμούμε αυτή την πίστη της καρδιάς, όχι της λογικής, όχι της επιβολής, αλλά της σιωπηλής και γενναίας αγάπης. Στις δικές μας ζωές, η πίστη αυτή μπορεί να εκφρασθεί με τρόπους απλούς: όταν υπηρετούμε, όταν συγχωρούμε, όταν ελπίζουμε στο φως, ακόμη κι όταν όλα γύρω μας δείχνουν σκοτεινά.
Aς αναρωτηθούμε, Αδελφοί μου, κι εμείς, πηγαίνουμε «λίαν πρωί» στον Χριστό, προσφέρουμε το μύρο της προσευχής, της αγάπης, της πίστης, κι εν τέλει, αν γινόμαστε φορείς της αναστάσιμης ελπίδος στον κόσμο γύρω μας. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος σημειώνει, ότι « Όποιος βλέπει το Φως, φέρει μέσα του την ίδια την Ανάσταση».
Ας γίνει, λοιπόν, η σημερινή ημέρα για όλους μας μια εσωτερική αφύπνιση, μια καινούργια «πρωινή επίσκεψη» στο κενό μνημείο, όχι για να θρηνήσουμε, αλλά για να διαλαλήσουμε, ότι ο Κύριος ζει και Τον συναντάμε στο φως της πίστεως. Αμήν!
