Την Κυριακή των Βαΐων, 28 Απριλίου 2024, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, συμπαραστατούμενος από τους Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτες κ.κ. Σωσίπατρο Στεφανούδη και Βαρθολομαίο Ιατρίδη, κατά την διάρκεια της οποίας ετέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του Διακόνου κ. Γεωργίου Αρβανιτίδη.

Ο υποψήφιος προς χειροτονία, αφού δοξολόγησε τον Τριαδικό Θεό, ευχαρίστησε τον Ποιμενάρχη του κ. Κλεόπα για την πατρική αγάπη, την συμπαράσταση και το ενδιαφέρον του για τον ίδιο και την οικογένειά του, θεώρησε δε ιδιαίτερη τιμή και ευλογία την προχείρισή του στην τάξη των Πρεσβυτέρων την πανεπίσημη αυτή ημέρα της εισόδου του Κυρίου μας στην Αγία Πόλη, που σήμανε και την δική του είσοδο στα Άγια των Αγίων.

Συγκινημένος ο Επίσκοπος, αντιφώνησε, αναφερόμενος αρχικώς στην σημασία της ημέρας για την ζωή της Εκκλησίας και των πιστών και στην συνέχεια ανεφέρθη, με πατρικούς λόγους και παραινέσεις, προς τον π, Γεώργιο, επισημάνας μεταξύ άλλων ότι: «Πέρασαν 9 χρόνια από την εις Διάκονον χειροτονία σου. Ώριμος πλέον, οικογενειάρχης, πατέρας τριών παιδιών και καθηγητής στην εκπαίδευση, φτάνεις σήμερα στην ευλογημένη αυτή μέρα. Το Πανάγιο Πνεύμα θα κατέλθει ως πνοή βιαία και θα σε αναβιβάσει στο ύψος του Πρεσβυτέρου και θα είσαι «πεπληρωμένος Θείας Χάριτος».

Θα αναλάβεις ως πνευματικός κυβερνήτης του πλοίου που θα σου αναθέσει ο Επίσκοπός σου και θα καταστείς ποιμένας λογικών προβάτων. Φρόντισε, να αναδειχθείς όντως καλός ποιμήν, που θα αναζητάς και θα θεραπεύεις τα απολωλότα πρόβατα, με την υποδειγματική ζωή σου, τον ζήλο σου και την προσευχή σου.

Τα έργα της αγάπης σου και της αφοσιωμένης ιερατικής σου διακονίας θα σε φανερώσουν στους ανθρώπους ποιμένα αληθινό. Φρόντισε η προσωπικότητά σου ολόκληρη, να είναι επιστολή Χριστού αναγιγνωσκομένη από όλους τους ανθρώπους, «ἐγγεγραμμένη οὐ μέλανι, ἀλλά Πνεύματι Θεοῦ ζῶντος» (Β΄ Κορ., γ΄ 2-3).

Σε μια εποχή που εψύγη η αγάπη των πολλών, σ’ ένα κόσμο που κυβερνά το συμφέρον, που ο εγωισμός και η αμαρτία απορροφά την δροσιά της ψυχής, μόνον η αναθέρμανση της γνήσιας αγάπης μπορεί να συγκινήσει τον άνθρωπο και να δροσίσει τις ψυχές που φλέγονται και αναζητούν ένα καλύτερο αύριο.

Σήμερα που η Εκκλησία λέει το Ναι και ο λαός του Θεού θα φωνάξει το «Άξιος» και το «Αμήν» στην επενέργεια του Αγίου Πνεύματος, φρόντισε να παραμείνεις ο απλός και ταπεινός κληρικός, που θα εξακολουθεί να τρέφεται πνευματικά με την Θεία Λειτουργία και τις ακολουθίες της Εκκλησίας και να φωτίζει τους γύρω του.

Έχοντας τις ευχές και την αγάπη του Επισκόπου σου, των συλλειτουργών Ιερέων, του φιλοχρίστου λαού, των γονέων, της συζύγου, των παιδιών και των συγγενών σου, γεμάτος από την Θεία Χάρη, μην διστάζεις, να κηρύσσεις την Βασιλεία του Θεού ως πορεία προς την θέωση, την λύτρωση και την σωτηρία».

Ακολούθως, ετελέσθη η χειροτονία και εν Εκκλησία πληθούση ακούστηκε η ιαχή του «Άξιος» για ο νέο Πρεσβύτερο της ιεραποστολικής Μητροπόλεως Σουηδίας, στο δυναμικό της οποίας προσετέθη ένα ακόμη άξιο στέλεχος.

Τους ύμνους έψαλε η Βυζαντινή χορωδία του ναού.

Ακολούθησε δεξίωση σε εστιατόριο της περιοχής, την οποία προσέφερε η οικογένεια του νεοχειροτονηθέντος κληρικού.

Οι φωτογραφίες είναι προσφορά των κ.κ. Nicole Zeisig, Νικολάου Κίτσιου & Κωνσταντίνου Πασχαλίδη.

On Palm Sunday, April 28, 2024, His Eminence Metropolitan Cleopas of Sweden and All Scandinavia presided over the Divine Liturgy at the St. George Cathedral of Stockholm, assisted by the V. Rev. Archimandrites Sosipatros Stefanoudis and Bartholomew Iatridis, during which he performed the ordination of the Rev. Deacon George Arvanitidis to the Priesthood.

The candidate for ordination, after glorifying the Triune God, thanked Metropolitan Cleopas for the paternal love, support and care he showed for him and his family, and he considered it a special honor and blessing to be ordaned as a Presbyter on this solemn day of our Lord’s entry into the Holy City, which also marked his own entry into the Holy of Holies.

Moved, the Bishop responded, initially referring to the importance of the day for the life of the Church and the faithful and then addresed, with paternal words and remarks, to Father George, pointing out that: ” During the Palm Sunday joy, the All-Holy Spirit, which conducts the sacraments, has deemed us worthy to celebrate today your ordination to the Priesthood.

I am certain that at this very moment of your ordination, you will feel the tongues of fire that appeared on the day of Pentecost descending onto your heart and soul. You will feel the breath of the Holy Spirit, calling you to serve, sing praises, and glorify God.

Soon, we will call upon the Holy Martyrs and we will glorify Christ, the head of this celebration, the exultation of the Apostles and Martyrs, the reason for triumph and victory crowns. We will proclaim the consubstantiality of the Holy Trinity. You will walk around the Holy Altar three times, led by your brother priests.

All of us who serve the Church, we minister to the people and celebrate the sacrament of their healing, salvation, and union with Christ. Your work is to bring the problems and needs of the people into the midst of the Church and strengthen them. Do not forget that the Lord’s prayer begins with the words “Our Father,” and not “My Father.”

A Christian life is genuine when we love the cross more than we love our comforts, when we love the struggle more than the victory, when we experience the Kingdom of God as more real than the events of history, when our faith is stronger than our rationality, when we discern the truth more through the Sacraments than the things we can rationally comprehend, when we are more prayerful and less pensive during difficulties, when we ascertain that grace is more effective than the strength of our individual struggle, and when our brethren are closer to us than our very selves.

Place the love of God and not the views of the people as your life’s criterion and guide, and do not heed the pettiness of hypocrites or the excessive fanaticism of those who twist the faith.

I hope that you shall always walk on the path of the resurrection, on your personal and familial journey to Emmaus. Stand before the Holy Altar and experience the reality that the Lord is present on the Holy Diskarion and that His Most Precious Blood is inside the Holy Chalice, so that you may undergo transformation through divine Grace.

Be eternally grateful to God for choosing you to minister to Him, and to your brother clergymen, who serve in our parishes with devotion, here at the far ends of Europe, and they shall support you, together with our faithful people.

We all pray that the feeling of joy inside you today will grow day by the day and blossom into a lifetime of responsibility, voluntary self-sacrifice in the Risen Christ.”

The hymns were chanted by the Cathedral Byzantine choir.

A reception followed at a local restaurant, hosted by the family of the newly ordained clergyman.

Photos courtesy of Nicole Zeisig, Nikolaos Kitsios & Konstantinos Paschalidis

Πάσχα στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης 2024.

Easter at the St. George Cathedral of Stockholm 2024.

Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Το απόγευμα της Τρίτης προ των Βαΐων, 23 Απριλίου 2024, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας, συνοδευόμενος από τον Εφημέριο του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Βαρθολομαίο Ιατρίδη, παρέστη στην υπό της Ελληνικής Πρεσβείας Στοκχόλμης διοργανωθείσα ομιλία για την επιστολική ψήφο, στο Συνεδριακό Κέντρο ABF της Στοκχόλμης, με εισηγήτρια την Εξοχωτάτη Υπουργό Εσωτερικών της Ελλάδος κ. Νίκη Κεραμέως.

Μετά την κατατοπιστική ομιλία περί της πρωτοβουλίας της Ελληνικής Κυβερνήσεως, η Εξοχ. Πρέσβυς της Ελλάδος στην Σουηδία κ. Αικατερίνη Φουντουλάκη παρέθεσε δείπνο σε εστιατόριο της πόλης, προς τιμήν της κ. Υπουργού, στο οποίο παρεκάθησαν, εκτός της τιμωμένης, ο συνεργάτης αυτής κ. Λάσκαρης, ο Μητροπολίτης κ. Κλεόπας και ο Πρόξενος της Ελλάδος στην Στοκχόλμη Εντιμ. κ. Νικόλαος Καραλέκας.

Κατά την διάρκεια του δείπνου, ο Σεβασμιώτατος μετέφερε στην Εξοχωτάτη Υπουργό τις εγκάρδιες ευχές της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

Στην συνέχεια, ο Ποιμενάρχης προσέφερε ευγενώς στην κ. Υπουργό το δίτομο έργο του με τίτλο: «Ο Άγιος Νεκτάριος Κεφαλάς, Μητροπολίτης Πενταπόλεως, Ιστορική Μελέτη επί τη βάσει ανεκδότων αρχειακών πηγών», έκδοση της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, στη σελίδα 113 του οποίου γίνεται αναφορά στον λόγιο ιστορικό Α. Παπαδόπουλο-Κεραμέως, ο οποίος βοήθησε τον τότε Αρχιμανδρίτη και μετέπειτα Μητροπολίτη Πενταπόλεως Νεκτάριο Κεφαλά, Πατριαρχικό Επίτροπο Καΐρου, του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, στην καταγραφή και ταξινόμηση των παλαιών ιερών εικόνων που ευρέθησαν σε κρύπτη της Ι. Μονής Αγίου Γεωργίου παλαιού Καΐρου, στις 13 Αυγούστου 1887.

Η κ. Υπουργός επιβεβαίωσε στον Σεβ. Μητροπολίτη ότι πρόκειται περί συγγενούς της.

Ακολούθως, ο Επίσκοπος ενημέρωσε την Υπουργό για το επιτελούμενο ιεραποστολικό έργο στην Επαρχία του, ενώ την προσεκάλεσε, σε επόμενο ταξίδι της, να επισκεφθεί τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, να συναντηθεί με το ποίμνιο της Μητρός Εκκλησίας στην Σκανδιναυΐα και να διαπιστώσει τα όσα προφορικώς της εξέθεσε.

Λίαν πρωΐ της επομένης ημέρας, η Υπουργός ανέχωρησε αεροπορικώς από την Στοκχόλμη για τις Βρυξέλλες, για να συνεχίσει το υπηρεσιακό της ταξίδι και την περιοδεία της.

OSLO, Norway — On Friday afternoon April 5, 2024, His Eminence Metropolitan Cleopas of Sweden and All Scandinavia visited Oslo, where he presided over the third stanza of the Salutations to the Theotokos at the Annunciation Metropolitan Church in Oslo, aided by two Ukrainian clergymen, the Rev. Presbyter Fr. Vitalii Lohvin of the Holy Metropolis of Spain and Portugal and the Rev. Deacon Dr. Volodymyr Pozhydayev of the Holy Metropolis of Kyiv and All Ukraine.

In his sermon, among other things, the Metropolitan asked the faithful: “Allow me tonight to select two pictures from the spiritual gallery of the Akathist Hymn and present them to you for our spiritual benefit. They come from the verse we chanted: ‘Hail, vessel of those desiring salvation; Hail harbour of life᾽s watercrafts.’

Both these images come from the blessed sea. This imagery is beautiful, interesting, pleasant, modern, but it is also a beloved theme in the Holy Scriptures, which mention it to teach the faithful.

During his public ministry, our Lord never drifted too far from the Sea of Galilee. The hymnographers of the Church tell us that the sea is a mirror of life, reflecting both its tranquillity and turbulence. Truly, the sea is our life, with a few moments of tranquillity, joy, and happiness, and many waves, worries, and ordeals.

Due to its fishing industry, the sea also reminds us of Christian missionary work, where the word of God acts as our net. “Follow me and I shall make you fishers of men” (Mat. 4:19), Christ tells His disciples.

The sea is society, and Christ’s fishermen are the preachers of the Gospel. And so, we ministers of the Most High, in spite of our unworthiness, experience the blessing of spiritual fishing and every time we preach His word, we feel as if we are carrying Christ’s net in our hands!

Why, then, does the poet of the Akathist Hymn call the Theotokos a vessel and harbour? Clearly, because the Theotokos is the lifeboat that we climb onto from the deck of an endangered ship and saves us from the waves and death.

Salvation and paradise are inconceivable without our Lady the Theotokos! Through Eve’s disobedience, we were thrust into the waves of sin, and now, the new Eve has come to save us from the waves through her obedience. She becomes the lifeboat of “those desiring salvation.” Let us, therefore, not forget to send her our distress call when we are in need, and we can be certain that she will hasten to help us.

At the same time, the Theotokos is “the harbour of the watercraft;” in other words, the boats and other vessels that are being pounded by the raging waves threatening to sink them.

We are the watercraft. Every person, every soul is a watercraft travelling across the ocean of life. We are in search of tranquillity, a harbour, safety, and where can we find these things? For us, there is only one safe harbour: our Lady the Theotokos!”

On Saturday, April 6, the aforementioned clergymen celebrated the Divine Liturgy at the Annunciation Metropolitan Church in Oslo, in Ukrainian, for the Ukrainian-speaking faithful living in the surrounding area. Metropolitan Cleopas presided in chorostasia and conveyed the paternal blessings of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew at the end of the service, speaking in English on the feast of the veneration of the Holy Cross.

That same afternoon, the Metropolitan met with the members of the Annunciation Metropolitan Church’s parish council, where he was briefed on the progress of the complete renovation of the church fellowship hall. After the meeting, he officiated the service of Vespers.

The next morning, Sunday, April 7, Metropolitan Cleopas celebrated the Divine Liturgy, assisted by the Rev. Deacon Dr. Volodymyr Pozhydayev, while the service was streamed live on the Facebook pages of the Holy Metropolis of Sweden and the local parish.

During his sermon, he spoke about the Gospel passage of the 3rd Sunday in Lent, noting: “In the Gospel passage that we read, the Lord invites us to freely accept His message. He doesn’t demand or blackmail, but rather, invites people to freely choose, to either accept His invitation or decline it, saying, ‘Whosoever wishes to follow me.’

What I would like to point out is that following His invitation, He informs us of the sole manner in which the faithful can make their momentary freedom permanent. The Lord speaks of that freedom that exists within the context of a person’s personal inner life.

Our external freedom is certainly something of the highest importance and every person must be constantly concerned about safeguarding and securing it at all costs. Humanity’s progress in the area of external freedom has been amazing. The rights afforded to people regarding this in the so-called advanced nations are guaranteed in their constitutions. But how many of these people feel truly free and unfettered when they stand face-to-face with themselves? Unfortunately, egos, passions, weaknesses, and pettiness make people the worst manner of slaves internally. A peculiar sort of tyranny takes hold inside of people, which goes unnoticed on the outside. The Lord opens the way to break the internal fetters that crush the soul and lead to impasses.

Internal freedom comes from the ‘breaking’ of these internal bonds and is achieved only through self-denial: ‘Whosoever wishes to follow me, let him deny himself.’

The denial of ourselves concurrently secures for us our personal-internal freedom. You may be asking yourselves how it is possible for someone to attain freedom by denying themselves.

Here we must clarify that the Lord does not ask us to deny our physical existence or to erase our presence from society. Self-denial targets our existence according to ‘the flesh,’ which in the language of the Holy Scriptures, does not refer to the body, but rather, to that particular mindset according to which one thinks and acts in a state of the absence of God.

By denying our ‘will according to the flesh,’ we deny ‘the old self, along with its actions’ (Col. 3:9), as St. Paul the Apostle highlights. This denial is directed against sin, which overtakes our internal life and places us in a state that is outside of what we were intended. The denial of our sinful self represents the arrival of our internal freedom.

The words of St. Paul apply once again to the issue we are examining: ‘For freedom Christ has set us free. Stand firm, therefore, and do not submit again to a yoke of slavery’ (Gal. 5:1).

If great struggles and sacrifices are needed to safeguard external freedom, then likewise, internal freedom can only be gained with many sacrifices.

As we look upon the Holy Cross, let us contemplate its message. The Lord used this erstwhile instrument of shame to crucify our shame. It is our place to glorify Him and entreat Him that we may be made worthy to also venerate His holy Resurrection.”

Afterwards, Metropolitan Cleopas was received by the congregation and joined them in fellowship at the reception that was offered by the parish in an adjacent hall.

Her Excellency Ms. Anna Korka, Ambassador of Greece to Norway, and the Honorable Consul of Greece in Oslo, Mr. Konstantinos Danassis, were in attendance at the Divine Liturgy, together with many faithful.

The hymns of the day were chanted in Greek, Norwegian, Ukrainian, Slavonic, Swedish, and English by Mr. Panagiotis Katsivalis, head chanter of the parish, Dr. Stig Simeon R. Frøyshov and Messrs. Kosmas Plakou and Porphyrios Erik Hasner.

That afternoon, Metropolitan Cleopas returned to his see in Stockholm.

Photo credit: Mr. Michael Bikoulis

Το απόγευμα της Παρασκευής, 5 Απριλίου 2024, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας μετέβη στο Όσλο, όπου τέλεσε την ακολουθία της Γ´ Στάσεως των Χαιρετισμών, στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Όσλο, με την συμμετοχή δύο Ουκρανών κληρικών, του Αιδεσιμ. Πρεσβυτέρου κ. Vitalii Lohvin, κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεως Ισπανίας και Πορτογαλίας, και του Ιερολ. Διακόνου Δρ. Volodymyr Pozhydayev, κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεως Κιέβου και πάσης Ουκρανίας.

Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα εξής: “Επιτρέψατέ μου απόψε, από την πνευματική πινακοθήκη του Ακαθίστου Ύμνου, να διαλέξω δύο εικόνες και να τις παρουσιάσω για πνευματική μας ωφέλεια. Είναι ο στίχος που ψάλαμε: «Χαῖρε, ὁλκάς τῶν θελόντων σωθῆναι· Χαῖρε λιμήν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων».

Οι δύο αυτές εικόνες είναι βγαλμένες από την ευλογημένη θάλασσα. Είναι ένας ωραίος κόσμος, ελκυστικός κι ευχάριστος, συγχρόνως, όμως και προσφιλές θέμα της Αγίας Γραφής, που αναφέρεται σ᾽ αυτήν, για να διδάξει τους πιστούς.

Ο Κύριός μας, κατά τον δημόσιο βίο Του, δεν απομακρύνθηκε από την θάλασσα της Γαλιλαίας.

Ο υμνογράφος της Εκκλησίας μας λέγει ότι η θάλασσα είναι ο καθρέπτης της ανθρώπινης ζωής, με την γαλήνη και την τρικυμία της. Πράγματι, θάλασσα είναι η ζωή μας, με κάποιες αναλαμπές γαλήνης, χαράς και ευτυχίας και με πολλές φουρτούνες, στεναχώριες και βάσανα.

Η θάλασσα, με την αλιεία της, μάς θυμίζει την χριστιανική ιεραποστολή, όπου σαγήνη είναι ο λόγος του Θεού. «Δεύτε ὀπίσω μου καί ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων» (Ματθ. 4,19), είπε ο Χριστός στους μαθητές Του.

Θάλασσα είναι η κοινωνία, ψαράδες του Χριστού είναι οι κήρυκες του Ευαγγελίου. Έτσι κι εμείς, οι λειτουργοί του Υψίστου, παρά την αναξιότητά μας, αισθανόμεθα την πνευματική αλιεία και κάθε φορά που κηρύττουμε τον λόγο Του, νιώθουμε ότι έχουμε στα χέρια μας το αμφίβληστρον του Χριστού!

Γιατί, όμως, ο ποιητής του Ακαθίστου Ύμνου λέγει ότι ή Παναγία είναι ολκάς και λιμήν; Ολκάς σημαίνει πλοίο και η Παναγία είναι το ναυαγοσωστικό που μάς παίρνει στο κατάστρωμά του και μάς σώζει από τα κύματα και τον θάνατο.

Δε νοείται σωτηρία και παράδεισος χωρίς την Κυρία Θεοτόκο! Η πρώτη Εύα μάς έριξε με την παρακοή της στα κύματα της αμαρτίας κι έρχεται η Νέα Εύα, με την υπακοή της, να μάς βγάλει από τα κύματα. Γίνεται το ναυαγοσωστικό «τῶν θελόντων σωθῆναι». Ας μη λησμονούμε, να εκπέμπουμε προς Εκείνη το σήμα κινδύνου και να είμεθα βέβαιοι, ότι θα σπεύσει σε βοήθεια.

Παράλληλα, η Παναγία είναι «λιμήν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων». Ποιοί είναι οι πλωτήρες; Τα πλωτά, οι βάρκες, που δέρνουν τα άγρια κύματα και απειλούν να τις βυθίσουν.

Εμείς είμαστε οι πλωτήρες. Κάθε άνθρωπος, κάθε ψυχή, είναι ένας πλωτήρας, που ταξιδεύει στον ωκεανό της ζωής. Ζητούμε γαλήνη, λιμάνι, ασφάλεια. Πού θα το βρούμε; Ένα είναι το λιμάνι μας, η Κυρία Θεοτόκος!”

Το πρωΐ του Σαββάτου, 6 Απριλίου, οι ως άνω κληρικοί τέλεσαν την Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ναό του Όσλο, στην Ουκρανική γλώσσα, για τους Ουκρανόφωνους αδελφούς μας που διαβιούν στην ευρύτερη περιοχή, ο δε Ποιμενάρχης χοροστάτησε και στο τέλος της λατρευτικής συνάξεως διεβίβασε τις πατρικές ευχές της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου και μίλησε στην αγγλική γλώσσα για την εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως.

Το απόγευμα της ιδίας, ο Ποιμενάρχης συναντήθηκε με τα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Μητροπολιτικού Ναού Όσλο, όπου ενημερώθηκε για την πρόοδο των έργων της εκ βάθρων αποκαταστάσεως της αιθούσης δεξιώσεων του ναού και τέλεσε τον Εσπερινό.

Το πρωΐ της επομένης, Κυριακή, 7 Απριλίου, ο Επίσκοπος τέλεσε την Θεία Λειτουργία, με την συμμετοχή του Ιερολ. Διακόνου Δρ. Volodymyr Pozhydayev, η οποία αναμεταδόθηκε ζωντανά από τις ιστοσελίδες Facebook της Ιεράς Μητροπόλεως και της ενορίας.

Ο Ποιμενάρχης αναφέρθηκε στην oμιλία του στην ευαγγελική περικοπή της Γ´ Κυριακής των Νηστειών ως εξής: “Στο απόσπασμα του Ευαγγελίου που διαβάσαμε, ο Κύριος μάς προσκαλεί, αυτοβούλως, να αποδεχθούμε το μήνυμά Του. Δεν απαιτεί, δεν εκβιάζει, αλλά προσκαλεί ελεύθερα τον άνθρωπο να επιλέξει και να αποδεχθεί την πρόσκληση ή να την απορρίψει. «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν», μάς λέγει.

 Το αξιοπρόσεκτο στη συνέχεια της προσκλήσεώς Του είναι πως υποδεικνύει ένα μοναδικό τρόπο να καταστήσει ο πιστός την ελευθερία του μόνιμη κατάσταση. Ο Κύριος κάνει λόγο για την ελευθερία εκείνη, που κινείται μέσα στα πλαίσια της εσωτερικής-προσωπικής ζωής του ανθρώπου.

Ασφαλώς, η εξωτερική ελευθερία είναι ύψιστο αγαθό και επιβάλλεται να είναι μόνιμο μέλημα του ανθρώπου και να τη διασφαλίζει πάσῃ θυσίᾳ. Οι κατακτήσεις του ανθρώπου στον τομέα της εξωτερικής ελευθερίας είναι θαυμαστές. Τα δικαιώματά του πάνω σ’ αυτό το θέμα, στις λεγόμενες προηγμένες χώρες, είναι και συνταγματικώς κατοχυρωμένα. Πόσοι όμως απ᾽ αυτούς, όταν στέκονται «ἐνώποιοι ἐνωπίῳ», εκείνοι και ο εαυτός τους, αισθάνονται ελεύθεροι και αδέσμευτοι;

Δυστυχώς, εγωκεντρισμοί, πάθη, αδυναμίες, μικρότητες, καθιστούν τον άνθρωπο εσωτερικά δούλο της χειρότερης μορφής. Τυραννία ιδιόμορφη εγκαθίσταται μέσα του, που δε γίνεται αντιληπτή εξωτερικά. Ο Κύριος ανοίγει το δρόμο, για να σπάσουν τα εσωτερικά δεσμά, που καταθλίβουν την ψυχή και την οδηγούν σε αδιέξοδα.

Η εσωτερική ελευθερία, το «σπάσιμο» των εσωτερικών δεσμών, επιτυγχάνεται μόνο με την αυταπάρνηση: «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν».

Η απάρνηση του εαυτού μας είναι συγχρόνως και κατάκτηση της προσωπικής-εσωτερικής ελευθερίας. Πώς είναι δυνατό αρνούμενος κανείς τον εαυτό του να φθάσει στην ελευθερία;

Πρέπει να διευκρινισθεί ότι ο Κύριος δεν μάς ζητά να απαρνηθούμε τη σωματική μας υπόσταση, να διαγράψουμε την παρουσία μας από την κοινωνική ζωή. Η απάρνηση αναφέρεται στο «σαρκικό» εαυτό μας, που κατά την Αγία Γραφή δεν είναι το σώμα, αλλά η νοοτροπία εκείνη να σκέπτεται και να πράττει κανείς στο χώρο της απουσίας του Θεού.

Αρνούμενος κανείς το «σαρκικόν φρόνημά» του, αρνείται τον «παλαιόν ἄνθρωπον σύν ταῖς πράξεσι αὐτοῦ» (Κολ. γ΄, 9), όπως σημειώνει ο Απόστολος των Εθνών Παύλος. Η άρνηση αναφέρεται στην αμαρτία, που κατακυριεύει την εσωτερική μας ζωή και μάς δημιουργεί καταστάσεις έξω από τον προορισμό μας. Η απάρνηση του αμαρτωλού εαυτού μας είναι η εγκατάσταση της εσωτερικής μας ελευθερίας.

Ο λόγος και πάλι του Αποστόλου Παύλου, έχει την θέση του επί του προκειμένου: «τῇ ἐλευθερίᾳ οὖν, ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καί μή πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε» (Γαλ. ε΄, 1).

Αν για την εξωτερική ελευθερία απαιτούνται αγώνες σκληροί και θυσίες, τότε και η εσωτερική ελευθερία κατακτάται με πολλές θυσίες.

Στο αντίκρισμα του Σταυρού, ας στοχαστούμε το μήνυμά του. Σ’ αυτό το ξύλο της αισχύνης, ο Κύριος προσήλωσε τη δική μας αισχύνη. Σε μάς απομένει να Τον δοξολογούμε και να Τον παρακαλούμε, να αξιωθούμε να προσκυνήσουμε και την αγία Του ανάσταση.”

Ακολούθως, ο Ποιμενάρχης έτυχε της φιλοξενίας και συναναστροφής των παρισταμένων, στην δεξίωση που προσέφερε ο Μητροπολιτικός Ναός, σε αίθουσα πλησίον του ναού.

Στην Θεία Λειτουργία και την δεξίωση παρέστησαν η Εξοχ. Πρέσβυς της Ελλάδος στο Όσλο κ. Άννα Κόρκα, ο Πρόξενος της Ελλάδος Εντιμ. κ. Κωνσταντίνος Δανασσής και πλήθος πιστών.

Τους ύμνους απέδωσαν στην Ελληνική, Νορβηγική, Ουκρανική, Σλαβονική, Σουηδική και Αγγλική γλώσσα οι Μουσικολογιώτατοι κ.κ. Παναγιώτης Κατσιβάλης, Πρωτοψάλτης του ναού, ο Δρ. Stig Simeon R. Frøyshov και οι κ.κ. Κοσμάς Πλάκου και Πορφύριος Erik Hasner.

Το απόγευμα της ιδίας, ο Σεβασμιώτατος επέστρεψε στην έδρα της επαρχίας του, στην Στοκχόλμη.

Το φωτογραφικό υλικό είναι προσφορά του κ. Μιχαήλ Μπίκουλη.

Πρόγραμμα του Πάσχα.

:: :: :: :: :: =_= :: :: :: :: :: =_= :: :: :: :: :: =_= :: :: :: :: :: =_= :: :: :: :: :: =_= :: :: :: :: :: =_= :: :: :: :: ::

Gudstjänst inför den Stilla veckan och den Grekiska Påsken.

GLAD PÅSK

Ένα ξεχωριστό μάθημα του Κατηχητικού Σχολείου πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 31 Μαρτίου 2024, στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης.

Οι μαθητές, ως είθισται, συγκεντρώνονται στην σολέα του ναού, πριν την μετάδοση της Θείας Κοινωνίας, όπου ο Ποιμενάρχης, Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας, τους ομιλεί για τον βίο ενός αγίου ή αναλύει, με απλά λόγια, την Κυριακάτικη Ευαγγελική περικοπή, και ακολούθως ανεβαίνουν στις τάξεις τους, για το μάθημα του Κατηχητικού Σχολείου.

Την Κυριακή αυτή, για να βιώσουν εκ του σύνεγγυς την Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, ο Σεβασμιώτατος μίλησε στα παιδιά για το Ιερό Μυστήριο του Χρίσματος, και τέλεσε ενώπιον τους το Χρίσμα του μέλους της νεολαίας του Καθεδρικού Ναού Βίκτωρος-Ευαγγέλου.

Τα παιδιά συνεχάρησαν το νεοφώτιστο και προσευχήθηκαν για τον ίδιο και τον ανάδοχό του Αλέξανδρο.

Την μεσημβρία της Παρασκευής, 29 Μαρτίου 2024, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας, συνοδευόμενος από τον Εφημέριο του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Βαρθολομαίο Ιατρίδη, προέστη της ακολουθίας της Αποκαθηλώσεως και του Επιταφίου στην Φιλλανδική Ενορία Αγίου Νικολάου Στοκχόλμης, η οποία ακολουθεί το τυπικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Φιλλανδίας, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο.

Οι ύμνοι και τα αναγνώσματα αποδόθηκαν στην Φιλλανδική, Καρελλική, Σουηδική, Ελληνική, Αγγλική και Σλαβωνική γλώσσα, από τον Ποιμενάρχη και την πολυμελή χορωδία της ενορίας.

Στο τέλος της ιεράς ακολουθίας, ο Σεβασμιώτατος μετέφερε τις Πασχάλιες ευχές της Α.Θ.Π., του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, προς τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Φιλλανδίας κ. Λέοντα και τους κληρικούς και λαϊκούς της Φιλλανδικής Εκκλησίας, απηύθυνε δε προς το Εκκλησίασμα τον προσήκοντα λόγο της ημέρας και ευχήθηκε το φως της Αναστάσεως να φωτίζει την ζωή και τα έργα όλων.