Ομιλία στην Γενική Συνέλευση της Διασκέψεως Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC),
στο Τάλλιν της Εσθονίας
Τρίτη, 20 Ιουνίου 2023

Καθώς η θητεία μου ως Αντιπροέδρου της CEC λήγει και παραδίδω τα καθήκοντά μου στον άξιο διάδοχό μου, θα ήθελα να επωφεληθώ αυτής της ευκαιρίας, για να εκφράσω την βαθύτατη υιϊκή μου ευγνωμοσύνη και τις ευχαριστίες μου, πρωτίστως και κυρίως, στην Α. Θ. Παναγιότητα, τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο – ο Οποίος ήταν ο κεντρικός ομιλητής στην φετινή Γενική Συνέλευση – για την ανάδειξη μου και την ανάθεση της εκπροσωπήσεως του σεβασμίου Κέντρου της Ορθοδοξίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στο ίδρυμα αυτό.

Θα ήθελα, επίσης, να ευχαριστήσω τους συναδέλφους και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της CEC και το αφοσιωμένο επιτελείο της CEC, για την άψογη συνεργασία τους, τα τελευταία πέντε χρόνια και την δέσμευσή τους στις αρχές και τα ιδανικά του διαθρησκειακού και διαθρησκευτικού διαλόγου.

Τα πέντε αυτά χρόνια, είχα την τιμή να κάνω νέες φιλίες, να γνωριστώ με θρησκευτικούς ηγέτες και σημαντικούς φορείς, στην κοινή μας ευρωπαϊκή κοινωνία και να αυξήσω την γνώση, την κατανόηση και την εκτίμησή μου για τις πολλαπλές προκλήσεις και τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι εκκλησιαστικοί ηγέτες, οι θρησκευτικές κοινότητες και τα έθνη, σε ολόκληρη την Ευρώπη, και τα νέα επερχόμενα προβλήματα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τα επόμενα χρόνια.

Αυτή η εμπειρία θα συμβάλει διαρκώς στην διακονία μου και θα μου επιτρέψει να υπηρετήσω καλύτερα το ποίμνιο και την επαρχία που μου ενεπιστεύθη στις Βόρειες χώρες η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία εν Κωνσταντινουπόλει.

Οι αρχές του διαλόγου και της αλληλεγγύης βρίσκονται στο επίκεντρο της χριστιανικής πίστεως. Ως ακόλουθοι του Χριστού, το ταξίδι μας μπορεί να χαρακτηριστεί ως «Σταυροαναστάσιμο». Με άλλα λόγια, η Σταύρωση και η Ανάσταση – γιατί αυτές οι δύο έννοιες είναι αχώριστες – και η μία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την άλλη.

Όπως καλούμεθα να αναλάβουμε τον ρόλο του Σίμωνος του Κυρηναίου, στην πορεία του Σταυρού του Κυρίου μας προς τον Γολγοθά, καλούμαστε, επίσης, να ενεργήσουμε ως Μυροφόροι και Απόστολοι, βιώνοντας εκ του σύνεγγυς την Ανάσταση του Κυρίου και διαδίδοντας τα «καλά νέα», στον κόσμο που μας περιβάλει.

Μέσω του διαλόγου και της αλληλεγγύης, αναλαμβάνουμε, επίσης, αυτούς τους ρόλους, ο ένας για τον άλλον – στεκόμαστε δίπλα στους αδελφούς μας την ώρα της ανάγκης, όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής στάθηκε δίπλα στο Χριστό, στο Σταυρό, ή τρέχοντας στο Κενό Μνημείο, σαν τον Απόστολο Πέτρο, για να γίνουμε μάρτυρες της Αναστάσεως του Κυρίου, συμμετέχοντας στις επιτυχίες και τις χαρές των αδελφών μας.

Η προσευχή και η ελπίδα μου είναι όπως αυτό το πνεύμα συνεχίσει να είναι το διακριτικό χαρακτηριστικό του κοινού μας διαλόγου και να εξαπλώνεται σε όλη την γη, σε όλο και σε περισσότερους ανθρώπους – φέρνοντας άφθονο πνευματικό καρπό, προς δόξαν του ονόματος του Χριστού.

Δράττομαι της ευκαιρίας να ευχηθώ κάθε ουράνιο αγαθό και επιτυχία στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο της CEC, και ιδιαίτερα στο νέο Πρόεδρό της, τον αγαπητό εν Χριστώ Αδελφό Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Νικήτα, ο οποίος διεκρίθη, επί σειρά δεκαετιών, ως Ιεράρχης του Οικουμενικού Θρόνου, ως ακούραστος ιεραπόστολος, ως κορυφαία φωνή στο χριστιανικό διάλογο και ως επιφανής ακαδημαϊκός. Υπό την ηγεσία του, είμαι βέβαιος ότι η CEC θα συνεχίσει, να ανταποκρίνεται στο ύψος των περιστάσεων και να αντιμετωπίζει πλήρως τους ευγενείς και θεμελιώδεις σκοπούς που έχει κληθεί να υπηρετήσει.

Σας ευχαριστώ.

Speech at the General Assembly of the Conference of European Churches (CEC),
in Tallinn, Estonia
Tuesday, June 20, 2023

As my term as Vice-President of the CEC expires and I hand over my duties to my worthy successor, I would like to take this opportunity to extend my deepest gratitude and thanks, first and foremost, to His-All Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew – who was the keynote speaker at this year’s General Assembly – for nominating me and entrusting me to represent the venerable Center of Orthodoxy, the Ecumenical Patriarchate of Constantinople, at this esteemed institution.

I would also like to thank my colleagues and fellow Governing Board Members and CEC’s dedicated staff for their excellent cooperation throughout these past five years, and their commitment to the principles and ideals of interdenominational and interfaith dialogue.

Over these past five years, I was blessed to be able to forge new friendships, interact with diverse religious leaders and other significant stakeholders in our common European society, and increase my knowledge, understanding, and appreciation of the manifold challenges and issues that church leaders, religious communities, and nations throughout Europe will be called to address in the years to come. This experience will make a lasting contribution to my ministry and allow me to better serve the flock and eparchy entrusted to me in the northern lands by the Great Church of Christ in Constantinople.

The principles of dialogue and solidarity are at the heart of the Christian faith. As followers of Christ, our journey can be characterized as one that is “Stavroanastasimos.” In other words, both Crucifixion and Resurrection – for these two concepts are inseparable and one cannot exist without the other. Just as we are called to take on the role of St. Simon of Cyrene and help carry Jesus’ Cross on the road to Golgotha, we are also called to act as Myrrh-bearers and Apostles, experiencing firsthand the Resurrection of the Lord and spreading this “Good News” to the world around us.

Through dialogue and solidarity, we also take on these roles for each other – standing alongside our brethren during their hour of need, like St. John the Evangelist stood next to Christ on the Cross, or running like St. Peter to the empty tomb, to witness the Lord’s Resurrection, sharing in our brethren’s triumphs and joys.

My prayer and hope is that this spirit will continue to be the discerning characteristic of our common dialogue and spread forth throughout the earth, to more and more people – bearing plentiful fruit for the glory of Christ’s name.

I would like to take this opportunity to wish every heavenly illumination and success to the new governing board of the CEC, and especially to its new President, a beloved brother in Christ, His Eminence Archbishop Nikitas of Thyateira and Great Britain, who has distinguished himself for decades as an Hierarch of the Ecumenical throne, tireless missionary, leading voice in Christian dialogue, and illustrious academic. Under his leadership, I am certain that the CEC will continue to rise to the occasion and fully address the noble causes and seminal causes that it has been called to serve.

Thank you.

STOCKHOLM – On the afternoon of May 30, 2023, the representatives of CEC and COMECE met with the Swedish Minister of Health, Social Welfare, and Religion, His Excellency Mr. Jakob Forssmed, at his office in Stockholm.

Mr. Forssmed is responsible for matters related to religious communities, social welfare, sports, and the youth, including public health, health care, and care for seniors and persons with disabilities.

The following individuals attended the meeting with Mr. Forssmed:

a) Representing the Commission of the Roman Catholic Bishops’ Conferences of the European Community (COMECE) were its Chairman Bishop Mariano Crociate of Latina, Cardinal Anders Arborelius of Stockholm and its Assistant Secretary General Mr. Alessandro Calcagno.

b) Representing the Christian Council of Sweden were its Secretary General Ms. Sophia Camnerin and CCS associate Rev. Jan Eckerdal.

c) Representing the Conference of European Churches (CEC) were its Vice-President Metropolitan Cleopas of Sweden and All Scandinavia and Secretary of Studies Dr. Peter Pavlovic.

The aforementioned initially gathered on site at the headquarters of the Swedish agency SENSUS, where Dr. Pavlovic briefed them on the agenda of items that would be discussed with the Minister, which were as follows:

1) Social Integration. The CEC and COMECE support the approval process for the EU Pact on Migration and Asylum, aimed at promoting solidarity and mutual responsibility between EU member states, while taking into account the corresponding needs and particulars associated with each state.

2) EU Unity. The CEC and COMECE are putting forth common efforts for the prevalence of justice, peace, and collaboration between European nations, as well as the various social groups and religions in Europe.

3) The War in Ukraine. The CEC and COMECE look toward a viable solution to this conflict, rooted in dialogue, which will secure a “just peace” with complete respect for international law.

4) A Sustainable Future. The CEC and COMECE welcome the fact that the Swedish Presidency of the Council of the EU proclaimed the issue of Energy as a priority and support efforts for the fulfillment of our duty toward future generations by expediting the long-term goal of fossil fuel decoupling and reduction of vulnerability regarding energy resources.

Afterward, a meeting was held with members of the Swedish media and Minister Forssmed.

On behalf of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew, Metropolitan Cleopas presented the Minister with a copy of the former’s English-language study Speaking the Truth in Love, while also conveying the Patriarch’s warmest congratulations on the assumption of his ministerial duties.

The Minister publicly expressed his thanks to Patriarch Bartholomew for his wishes and gift, and assured the participants of the meeting, after first carefully listening to the recommendations and proposals made by the representatives of the CEC and COMECE regarding the aforementioned issues, that the Swedish Government, which has currently assumed the rotating presidency of the Council of the EU, considers it a priority to continue to staunchly support these issues.

Photos by Ms. Kristina Hellner, Head of Communications, Katolska kyrkan in Sverige

Το απόγευμα της 30^ης Μαΐου 2023, εκπρόσωποι της CEC και της COMECE συναντήθηκαν με το Σουηδό Υπουργό Υγείας, Κοινωνικής Πρόνοιας και Θρησκευμάτων Εξοχ. κ. Jakob Forssmed, στο γραφείο του, στη Στοκχόλμη.

Ο Εξοχ. κ. Forssmed είναι υπεύθυνος για θέματα που αφορούν τις θρησκευτικές κοινότητες, την κοινωνική πρόνοια, τον αθλητισμό και τη νεολαία, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας υγείας, της υγειονομικής περίθαλψης, της φροντίδας των ηλικιωμένων και της υποστήριξης των ΑΜΕΑ.

Στη συνάντηση με τον κ. Forssmed συμμετείχαν:

α) εκ μέρους της Διασκέψεως των Ρωμαιοκαθολικών Επισκόπων Ευρώπης (COMECE) ο κ. Mariano Crociata, Επίσκοπος Latina (Πρόεδρος της COMECE), ο Καρδινάλιος της Στοκχόλμης κ. Anders Arborelius και ο Εντιμ. κ. Alessandro Calcagno (Βοηθός Γενικός Γραμματεύς της COMECE),

β) εκ μέρους του Χριστιανικού Συμβουλίου Εκκλησιών της Σουηδίας η κ. Sofia Camnerin (Γενική Γραμματεύς του Συμβουλίου) και ο Αιδεσ. κ. Jan Eckerdal (Συνεργάτης του Συμβουλίου) &

γ) εκ μέρους της Διασκέψεως Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC) ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας (Αντιπρόεδρος της CEC) και ο Δρ. Peter Pavlovic (Γραμματεύς Σπουδών της CEC).

Αρχικώς, οι ως άνω συγκεντρώθηκαν στις εγκαταστάσεις του Σουηδικού φορέα SENSUS, όπου ο Δρ. Pavlovic παρουσίασε, εν συντομία, τα ακόλουθα θέματα, που επρόκειτο να τεθούν υπόψη του Υπουργού.

Α. Κοινωνίες υποδοχής. Η CEC και η COMECE υποστηρίζουν τη διαδικασία έγκρισης του Συμφώνου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, για την προώθηση της αλληλεγγύης και της κοινής ευθύνης μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη τις αντίστοιχες ιδιαιτερότητες και ανάγκες τους.

Β. Ενότητα στην Ε.Ε. Κοινές οι προσπάθειες της CEC και της COMECE για την επικράτηση της δικαιοσύνης, της ειρήνης και της συνεργασίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών, καθώς και των διαφορετικών κοινωνικών ομάδων και θρησκειών στην Ευρώπη.

Γ. Πόλεμος στην Ουκρανία. Η CEC και η COMECE ελπίζουν σε μια βιώσιμη λύση της σύγκρουσης, βασισμένη στο διάλογο, διασφαλίζοντας «δίκαιη ειρήνη», με πλήρη σεβασμό του διεθνούς δικαίου.

Δ. Ένα βιώσιμο μέλλον. Η CEC και η COMECE χαιρετίζουν το γεγονός ότι η Σουηδική Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ κήρυξε το θέμα της Ενέργειας ως προτεραιότητα και υποστηρίζουν τις προσπάθειες για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών μας προς τις μελλοντικές γενιές, επιτυγχάνοντας το μακροπρόθεσμο στόχο της αποσύνδεσης από τα ορυκτά καύσιμα και τη μείωση της ευπάθειας στους ενεργειακούς πόρους.

Ακολούθησε συνάντηση με τους εκπροσώπους του Σουηδικού Τύπου και με τον Υπουργό κ. Forssmed.

Ο Μητροπολίτης Κλεόπας επέδωσε στον Υπουργό, εκ μέρους της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικ. Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, τη μελέτη του στην αγγλική γλώσσα, Speaking The Truth In Love, διαβιβάζοντας, επίσης, τα θερμά συγχαρητήρια του Πατριάρχου, επί τη αναλήψει των υπουργικών του καθηκόντων.

Ο Υπουργός εξέφρασε δημοσίως τις ευχαριστίες του προς την Α. Θ. Παναγιότητα για τις Πατριαρχικές ευχές και το δώρο της και διαβεβαίωσε τους συνομιλητές του, αφού άκουσε με προσοχή τις εισηγήσεις και προτάσεις των εκπροσώπων της CEC και της COMECE στα ανωτέρω θέματα, ότι η Σουηδική Κυβέρνηση, έχοντας αναλάβει την εκ περιτροπής Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρεί προτεραιότητά της τη συνέχιση της ένθερμης υποστήριξης των θεμάτων αυτών.

Photos by Ms. Kristina Hellner, Head of Communications, Katolska kyrkan in Sverige

Θα ᾽μουν, δε θα ᾽μουν 12 χρονών, όταν η δασκάλα της έκτης δημοτικού ζήτησε απ᾽ όλα τα παιδιά της τάξης, να κάνουμε ένα project. Να πάρουμε, μας είπε, ο καθένας μας συνέντευξη από ένα διαπρεπή και καταξιωμένο συμπολίτη μας.

Αμέσως σκέφτηκα την κ. Μαρία Ιορδανίδου, τη δημοφιλή συγγραφέα, η οποία έμενε κοντά στο σπίτι μας, στη Νέα Σμύρνη των Αθηνών.

Τότε έπαιζε στην τηλεόραση η τηλεοπτική σειρά “Λωξάντρα”, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της χαρισματικής συγγραφέως. Πρόκειται για την ιστορία της Πολίτισσας γιαγιάς της Λωξάντρας, από το γάμο της ως τα γεράματά της, καθώς και τα έθιμα και τη ζωή της Πολίτικης Ρωμιοσύνης, στα τέλη του 19^ου και τις αρχές του 20^ου αιώνα.

Τηλεφώνησα στην κ. Ιορδανίδου κι αμέσως δέχτηκε να την επισκεφθώ, για την ιντερβίωση.

Πήρα λίγα λουλούδια, ετοίμασα ένα σύντομο ερωτηματολόγιο, με μια φωτογραφική μηχανή κι ένα κασετόφωνο ανά χείρας και πήγα στην πολυκατοικία που έμενε.

Μου μίλησε για τα βιβλία της, “Λωξάντρα”, “Διακοπές στον Καύκασο” και “Σαν τα τρελά πουλιά”.

Οι γονείς μου μου έκαναν δώρο τα βιβλία αυτά, τα οποία διάβασα απνευστί το ίδιο καλοκαίρι. Με συγκίνησε ιδιαίτερα το τελευταίο βιβλίο, με τη ζωή της συγγραφέως στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και την προσφυγιά που ακολούθησε στην Αθήνα.

“Σαν τα τρελά πουλιά” είναι η χαρακτηριστική φράση, με την οποία αρχίζει το βιβλίο και επαναλαμβάνεται τακτικά, στοχεύοντας στα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης.

Σαν τα τρελά πουλιά κι οι απόστολοι, τη γενέθλιο ημέρα της Εκκλησίας, την Πεντηκοστή, εκστατικοί, θαρραλέοι, ανδρείοι, εφοδιασμένοι με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, όργωσαν στην κυριολεξία τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, ως διαφωτιστές και σταυροφόροι οι ίδιοι του μηνύματος της Αναστάσεως.

Οικουμενικό το μήνυμα “πορευθέντες”, προς “πάντα τά ἒθνη”, χωρίς διάκριση, χωρίς φραγμούς, χωρίς όρια και στεγανά, αφού η αγάπη όρια δε γνωρίζει.

Η θυσία του Θεανθρώπου γίνεται τρόπαιο και σημαία των αποστόλων, πενήντα μέρες μετά την Ανάστασή Του, όπου “ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδόν ἐπί τό αὐτό”.

Κατήλθε το Άγιο Πνεύμα, “ἐπλήρωσε τόν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι” και στάθηκε “ἐφ’ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν”, για να επισημάνει το κατ᾽ εξοχήν υποκειμενικό σωτηριολογικό γεγονός ως προσωπική πνευματική κατάκτηση.

Οι Εβραίοι γιόρταζαν την Πεντηκοστή, δηλαδή τις πενήντα ημέρες μετά τη διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας, σε ανάμνηση των πενήντα ημερών που νήστεψε ο Μωϋσής και παρέλαβε τις Δέκα Εντολές.

Την ήμερα εκείνη της Πεντηκοστής ήλθε το Άγιο Πνεύμα στους αποστόλους, που ήταν συγκεντρωμένοι στο υπερώο, σε σχήμα πύρινων γλωσσών, και τότε “ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις”. Ο κάθε απόστολος καταλάβαινε και μιλούσε τη γλώσσα του έθνους, που θα χρησιμοποιούσε για τη διδασκαλία και την κατήχηση του συγκεκριμένου λαού.

Στην εποχή της Πυργοποιίας, στη Βαβέλ, το Άγιο Πνεύμα χώρισε όλους εκείνους πού είχαν μία γλώσσα και τους οδήγησε στη σύγχυση, με τις πολλές γλώσσες.

Την Πεντηκοστή, όμως, τους αποστόλους που μιλούσαν μία γλώσσα, ο Παράκλητος τους έδωσε τη δυνατότητα, να γνωρίζουν πολλές γλώσσες, για να μπορέσουν, να συγκεντρώσουν όλους εκείνους, που, με το χωρισμό των γλωσσών στη Βαβέλ, σκορπίστηκαν στα πέρατα της οικουμένης.

“Ὁ Θεός ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον ἐστί”, γι᾽ αυτό κι οι γλώσσες ήταν πύρινες και φάνηκαν χωριστά στον κάθε απόστολο, για να δειχθούν και να μοιραστούν έτσι τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Ήχος, άνεμος και φωτιά το Άγιο Πνεύμα. Αύρα λεπτή και γαλήνια, που δροσίζει, παρηγορεί, ανακουφίζει και καθαρίζει την καρδιά, τη φωτίζει με την αληθινή γνώση του μυστηρίου του Θεού, που αποκαλύπτεται και κατανοείται, και τη θερμαίνει με την αληθινή αγάπη του Θεού.

Άλλοτε, όμως, ως “πνοή βιαῖα”, δηλαδή ισχυρός και ορμητικός άνεμος, συσσεισμός, που συντρίβει την αμετανοησία και την πώρωση και κατακαίει την αμαρτία και γίνεται πρόξενος και πρόδρομος της δωρεάς του Παρακλήτου.

“Ὁ μὲν Παράκλητος παρίσταται ἀοράτως, ὁ δὲ Κύριος καὶ βλέπεται καὶ στὴν ἁφὴ προσφέρεται μὲ τὰ φρικτὰ μυστήρια”, διδάσκει ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας.

Σύμφωνα με τον άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς, “τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δὲν εἶναι σὰν τό βίαιο ἄνθρωπο, ποὺ μπαίνει ἀπρόσκλητα στὸ ξένο σπίτι. Μπαίνει μόνο στὰ σπίτια ποὺ ἔχουν θεληματικὰ καὶ πρόθυμα τὴν πόρτα τους ἀνοιχτή, ἐκεῖ ποὺ τὸ λογαριάζουν ὡς κάτι τὸ ἀγαπητό, σὰν ἕναν ἐπισκέπτη ποὺ τὸν περιμένουν ἀπὸ καιρό. Οἱ ἀπόστολοι τὸ περίμεναν μὲ ἔντονη ἐπιθυμία. Καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα κατέβηκε σὲ αὐτοὺς καὶ τοὺς ἔκανε κατοικητήριό Του.”

Είναι η ίδια “ἡ θεία χάρις, ἡ πάντοτε τά άσθενῆ θεραπεύουσα καί τά ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα”.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ερμηνεύοντας το λόγο για τον οποίο ο Παράκλητος εμφανίστηκε σε σχήμα πυρίνων γλωσσών, λέγει: “γιὰ τὴν διπλότητα τῆς ἐνέργειας τοῦ κηρύγματος τῶν Ἀποστόλων· διότι μπορεῖ συγχρόνως νὰ εὐεργετεῖ καὶ νὰ τιμωρεῖ, καί, ὅπως τὸ πῦρ ἔχει τὴν ἰδιότητα καὶ νὰ φωτίζει καὶ νὰ φλογίζει, ἔτσι καὶ ὁ λόγος τῆς κατὰ Χριστὸν διδασκαλίας, τοὺς μὲν ὑπακούοντας φωτίζει, τούς δὲ ἀπειθοῦντας παραδίδει τελικῶς σὲ πῦρ”.

Παράξενο και πρωτόγνωρο θέαμα η γλωσσολαλία, γι᾽ αυτούς πού συγκεντρώθηκαν τότε και νόμιζαν, ότι οι μαθητές του Χριστού ήταν μεθυσμένοι.

Ο απόστολος Πέτρος, όμως, τους εξήγησε ότι αυτό πού συνέβη ήταν εκπλήρωση της προφητείας του Προφήτου Ιωήλ, με αποτέλεσμα, την ημέρα εκείνη “ψυχαί τρισχίλιαι” να γίνουν χριστιανοί, ομόψυχοι και ομόζηλοι των αγίων μαθητών, “προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν Ἀποστόλων καί ταῖς προσευχαῖς καί τῇ κοινωνίᾳ καί τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου”.

Έτσι, ιδρύθηκε και συγκροτήθηκε το “Μυστικό Σῶμα” του Χριστού, η Εκκλησία Του κι επαληθεύθηκε ο λόγος, ότι “οὐδείς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦν, εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ”.

Η “ἐπιδημία” του Παρακλήτου μας “ὁδηγεῖ εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν” και η παρουσία Του στην Εκκλησία “διαιρεῖ τά χαρίσματα”, μιας και είναι το “πῦρ τό διαιρούμενον εἰς νομάς χαρισμάτων”, “πρός καταρτισμόν τῶν ἁγίων, εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομήν τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ”.

Πολλοί οι χαρισματικοί χριστιανοί, οι άγιοι, η παρουσία τους ζωντανή, ανά τους αιώνας, ακόμη και σήμερα, “ἐν ἐσχάτοις καιροῖς” κι αυτό διότι “ἐπλήσθησαν ἃπαντες Πνεύματος Ἁγίου”.

Το “ἃπαντες” δεν αναφέρεται αποκλειστικά στους πρώτους χριστιανούς, αλλά διαχρονικά μέχρι σήμερα. Μεταδίδεται με το ιερό μυστήριο του χρίσματος, ως “Σφραγίς δωρεᾶς Πνεύματος Ἁγίου”, ως εμπειρία και μετοχή στις δωρεές του Θεού, σε όλα τα μέλη της Εκκλησίας.

Ιδού τι λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος: “Ἀνέβηκε ἡ ἀνθρώπινη φύση πρὶν δέκα ἡμέρες στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ καὶ σήμερα κατέβηκε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα σὲ αὐτήν. Γιὰ νὰ μὴν ἀμφιβάλλει κανένας καὶ νὰ μὴν ἀναρωτιέται τί ἔκαμε ἆραγε ὁ Χριστὸς, ὅταν ἀνέβηκε στὸν οὐρανό. Ἆραγε συμφιλίωσε τὸν Πατέρα; Ἆραγε τὸν ἔκαμε νὰ μᾶς συγχωρέσει; Θέλοντας νὰ μᾶς δείξει ὅτι τὸν συμφιλίωσε μὲ τὸ ἀνθρώπινο γένος, μᾶς ἔστειλε ἀμέσως τὰ δῶρα γιὰ τὴν συμφιλίωση. Στείλαμε ἐμεῖς πίστη καὶ πήραμε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ δῶρα· στείλαμε ὑπακοὴ καὶ πήραμε δικαιοσύνη.”

Ας χαρούμε, λοιπόν, την τελευταία αυτή εορτή μέσα στο λειτουργικό κύκλο των μεγάλων θαυμάτων της Θείας Οικονομίας κι ας επικαλεσθούμε τη χάρη του Παρακλήτου, του Παναγίου, Ζωηφόρου, Τελεταρχικού και Ζωαρχικού Πνεύματος. Ας το αποθησαυρίσουμε στην καρδιά μας κι ας το παρακαλέσουμε, να κατεργάζεται τη σωτηρία μας.

Την Παρασκευή, 26^η Μαΐου 2023, ο παρεπιδημών στη Στοκχόλμη Σεβ. Μητροπολίτης Ρίβνε και Οστρόχ της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας κ. Ιλαρίων επισκέφθηκε τον Σεβ. Μητροπολίτη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπα, στην έδρα της Μητροπόλεώς του, στη Στοκχόλμη, συνοδευόμενος από το μέλος της Ουκρανικής Βουλής Εντιμ. κ. Oleksandr Kovalchuk, ο οποίος εκτελούσε και χρέη διερμηνέως.

Αφορμή της επισκέψεως του Σεβ. κ. Ιλαρίωνος ήταν η έκθεση δημιουργών, που βασίστηκαν σε στρατιωτικά υλικά, η οποία διοργανώθηκε το απόγευμα της ιδίας ημέρας στο Στρατιωτικό Μουσείο Σουηδίας Armémuseum, στη Στοκχόλμη.

Ο Ποιμενάρχης υπεδέχθη αρχικώς τον Σεβ. κ. Ιλαρίωνα στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, όπου του εξέθεσε το ιστορικό και τα έργα αποκαταστάσεως.

Στη συνέχεια, τον δέχθηκε σε ακρόαση στο Μουσείο Ελληνοχριστιανικής Κληρονομιάς, όπου ακολούθησε δίωρη συνομιλία, στην οποία ο μεν Σεβ. κ. Ιλαρίων εξέθεσε την επικρατούσα κατάσταση στην Ουκρανία, ο δε Σεβ. Μητροπολίτης κ. Κλεόπας διαβεβαίωσε τον συνομιλητή του ότι θα συνεχίσουν, να συμπαρίστανται, τόσο η τοπική Εκκλησία όσο και ο ίδιος προσωπικώς, στους εν Σκανδιναυΐα καταφεύγοντας εμπεριστάτους Ουκρανούς Ορθοδόξους.

Το απόγευμα της ιδίας, στην προαναφερθείσα έκθεση στο Armémuseum, όπου παρέστη, ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Κλεόπας απηύθυνε χαιρετισμό και μετέφερε τις Πατριαρχικές ευχές και ευλογίες της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, είχε δε την ευκαιρία να ξεναγηθεί στα εκθέματα, αλλά και στους υπολοίπους χώρους του μουσείου.

Στην ομιλία του, ο Μητροπολίτης Σουηδίας ανέφερε τα εξής: “Σήμερα το πρωΐ είχα την τιμή να υποδεχθώ στην έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας, στη Στοκχόλμη, για πρώτη φορά, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Rivne και Ostrih κ. Ιλαρίωνα, συνοδευόμενο από το Εντιμότατο μέλος της Ουκρανικής Βουλής κ. Oleksandr Kovalchuk.

Η συνάντησή μας διήρκησε περίπου δύο ώρες και η συνομιλία μας επικεντρώθηκε στο πως η τοπική μας Εκκλησία θα συνεχίσει να προσφέρει την ποιμαντική της μέριμνα, προς όφελος των δοκιμαζομένων αδελφών μας Ουκρανών, σε ολόκληρη τη Σκανδιναυΐα.

Απηύθυνα πρόσκληση στον Σεβασμιώτατο, να επισκεφθεί και πάλι τη Στοκχόλμη και να συλλειτουργήσουμε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου κάθε Κυριακή η Κυριακή προσευχή και το Σύμβολο της Πίστεως απαγγέλλονται, εκτός από τα ελληνικά και τα σουηδικά, στα ουκρανικά.

Επαναλαμβάνω τη δέσμευσή μου ενώπιον των αδελφών μας Ουκρανών, ότι όλες οι ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως Σουηδίας είναι στη διάθεσή τους, για τις λατρευτικές και πολιτιστικές τους συνάξεις.

Όλους τους Ορθοδόξους, μας ενώνει η πνευματική μας Μητέρα, η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως -το Οικουμενικό Πατριαρχείο- και ο Πνευματικός Ηγέτης των 300 εκατομμυρίων Ορθοδόξων ανά τον κόσμο, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.

Βρισκόμαστε απόψε στο Στρατιωτικό Μουσείο της Σουηδίας Armémuseum, για να παρακολουθήσουμε την έκθεση 12 πρωτότυπων έργων τέχνης, ζωγραφισμένα πάνω σε αλεξίσφαιρα γιλέκα και τμήματα αρμάτων μάχης, που έσωσαν ζωές.

Συγχαίρουμε τους εμπνευστές και διοργανωτές της πρωτότυπης αυτής έκθεσης, με πολλά ελπιδοφόρα και αισιόδοξα μηνύματα, προς πάσα κατεύθυνση, διότι μας υπενθυμίζουν το λόγο της του Τριαδικού Θεού δημιουργίας του κόσμου, τη διαιώνιση του ανθρωπίνου είδους, σε καιρούς ειρήνης και όχι πολέμου.

Χαρακτηριστική και διαχρονική παραμένει η φράση του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου: ‘Ο πόλεμος που γίνεται στο όνομα της θρησκείας είναι ένας πόλεμος εναντίον της θρησκείας.’

Προσευχόμεθα για την ειρήνευση της ευρύτερης περιοχής, την άμεση κατάπαυση του πυρός και τη δικαίωση ενός λαού, που αγωνίζεται, με τόλμη και αυτοθυσία, για την εδαφική του ακεραιότητα.”

Μετά την εκδήλωση, ο Σεβ. κ. Κλεόπας παρέθεσε δείπνο προς τιμήν των υψηλών επισκεπτών, ενώ αντηλλάγησαν δώρα μεταξύ των δύο Ιεραρχών.

STOCKHOLM – On Friday, May 26, 2023, His Eminence Metropolitan Hilarion of Rivne and Ostroh of the Autocephalous Church of Ukraine visited His Eminence Metropolitan Cleopas of Sweden and All Scandinavia at the see of his Metropolis in Stockholm, accompanied by Ukrainian Parliament Member the Hon. Mr. Oleksandr Kovalchuk, who also acted as translator.

Metropolitan Hilarion traveled to Sweden to attend an art exhibition held that afternoon at the Swedish Army Museum in Stockholm.

Metropolitan Cleopas welcomed Metropolitan Hilarion to the St. George Cathedral of Stockholm, where he briefed him on the history of the Cathedral and the recent large-scale restoration projects that were undertaken.

Afterwards, the two prelates sat down for a two-hour discussion at the Museum of Hellenic Christian Heritage, during which Metropolitan Hilarion spoke about the existing state of affairs in Ukraine, while Metropolitan Cleopas assured him that both the local Church and he himself would continue to stand by the Orthodox faithful from Ukraine who have sought refuge in Scandinavia.

Later that afternoon, Metropolitan Cleopas delivered a greeting at the aforementioned Armémuseum, conveying the paternal wishes and blessings of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew, while also receiving a tour of the exhibition, as well as the other museum galleries.

In his speech, Metropolitan Cleopas noted that “this morning, I had the honor of welcoming His Eminence Metropolitan Hilarion of Rivne and Ostrih to the see of the Holy Metropolis of Sweden and All Scandinavia in Stockholm for the first time. He was accompanied by the Honorable Mr. Oleksandr Kovalchuk, a member of the Ukrainian Parliament. Our meeting lasted approximately two hours and our talks focused on how our local Church will continue to provide its pastoral support for the benefit of our Ukrainian brethren in need all throughout Scandinavia.

I invited His Eminence to visit Stockholm again and concelebrate with me at the St. George Cathedral, where in addition to Greek and Swedish, the Lord’s Prayer and the Nicene Creed are recited in Ukrainian every Sunday.

I reiterate my pledge to our Ukrainian brethren that all the parishes of the Holy Metropolis of Sweden are at their disposal for their religious and cultural gatherings.

As Orthodox Christians, we are all united under our spiritual Mother, the Church of Constantinople – the Ecumenical Patriarchate – and the Spiritual Leader of the world’s some 300 million Orthodox faithful worldwide, His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew.

We are gathered here tonight at the Swedish Army Museum to attend an exhibition of 12 original works of art painted on bulletproof vests and tank armor, which saved soldiers’ lives.

I congratulate the organizers of this unique exhibition, which sends a message of hope and optimism in every direction, because they remind us of the reason of the creation of the world by the Trinitarian God and the perpetuation of the human race during times of peace, not war.  

The words of Ecumenical Patriarch Bartholomew continue to ring true: ‘a war that is waged in the name of religion is a war against religion.’

We pray for an immediate end to hostilities in the wider region, a cease fire, and justice for a people who are fighting with bravery and self-sacrifice to protect their territorial integrity.”

Following the exhibition, Metropolitan Cleopas hosted a dinner in honor of his esteemed guests, while the two prelates exchanged gifts.

Τα θερμά συγχαρητήριά του έδωσε τηλεφωνικώς ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας στον Δρ. Κωνσταντίνο Παζαρλή, για την βράβευσή του, στα πλαίσια του μεγαλύτερου στον κόσμο συνεδρίου Ορθοπαιδικής Χειρουργικής και Τραυματιολογίας (EFORT) που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες στη Βιέννη της Αυστρίας.

Η απονομή του EFORT Gold Award στον Δρ. Παζαρλή πραγματοποιήθηκε σε ειδική τελετή, την Τετάρτη, 24 Μαϊου 2023, στη Βιέννη.

Η ερευνητική του εργασία βραβεύτηκε ως η καλύτερη ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες, από όλη την υφήλιο. Αφορά την καινοτόμο τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη κλινική του μελέτη (RCT) για την καλύτερη αντιμετώπιση της συχνότερης πάθησης της σπονδυλικής στήλης, τη στένωση της οσφυϊκής μοίρας (lumbar spinal stenosis).

Η εν λόγω εργασία έχει τίτλο, “Clinical, Neurophysiological and Radiological Six-month Outcome of a Randomized Controlled Trial for Surgical vs Non-surgical Treatment for Lumbar Spinal Stenosis, The Uppsala Spinal Stenosis Trial”.

Ο Δρ. Παζαρλής είναι μέλος του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης και από το 2021, εργάζεται ως χειρουργός σπονδυλικής στήλης και διευθυντής στο Capio Center Stockholm, διαθέτει δε πλούσια ακαδημαϊκή δραστηριότητα, με αρκετές δημοσιεύσεις σε έγκριτα παγκόσμια ιατρικά περιοδικά.

Πλησιάζει η Ζ´ Κυριακή από του Πάσχα, αφιερωμένη στους 318 θεοφόρους Πατέρες της Α´ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συγκροτήθηκε το Μάιο του 325, στη Νίκαια της Βιθυνίας, από τον πρώτο χριστιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα, τον Μεγάλο Κωνσταντίνο.

Τιμώντας τους Πατέρες της Εκκλησίας, τιμούμε τους εκφραστές της πιστότητος και της ενότητος της εκκλησιαστικής διδασκαλίας προς τη διδασκαλία του Χριστού, αυτούς που δογμάτισαν και κατεδίκασαν την αίρεση του Αρείου, που δίδασκε ότι ο Υιός του Θεού είναι κτίσμα του Πατρός, και ανεκήρυξαν το Χριστό Θεό, “ὁμοούσιον τῷ Πατρί”.

Ο θεοτίμητος χορός των Πατέρων θέσπισε, επίσης, τα επτά πρώτα άρθρα του “Συμβόλου της Πίστεως”, γνωστού και ως “Συμβόλου της Νικαίας” και διατράνωσε την πίστη του στον Τριαδικό Θεό.

Στις εργασίες της Συνόδου αυτής, μεγάλες εκκλησιαστικές μορφές παρέστησαν και θεολόγησαν. Ο Μέγας Αθανάσιος αντιμετώπισε με σθένος και παρρησία τον αιρεσιάρχη Άρειο.

Ο Άγιος Σπυρίδων Τριμυθούντος παρουσίασε το θαύμα με το κεραμίδι, το οποίο διαλύθηκε στα χέρια του, ομιλώντας για τα τρία συστατικά από τα οποία αποτελείτο η σύνθεση και κατασκευή του (χώμα, νερό και φωτιά).

Ο Άγιος Νικόλαος Μύρων χαστούκισε τον Άρειο κι οδηγήθηκε στη φυλακή, όπου εδέχθη την επίσκεψη του Χριστού και της Κυρίας Θεοτόκου, προσφέροντες εις αυτόν το ιερό Ευαγγέλιο και το αρχιερατικό ωμοφόριο.

Την Κυριακή των Πατέρων, μαζί με την Κυριακάτικη αναστάσιμη ακολουθία, θα ακούσουμε τροπάρια μεθέορτα της Αναλήψεως και προεόρτια της Πεντηκοστής.

Από τα αναγνώσματα του Εσπερινού, ξεχωρίζει πρωτίστως το απόσπασμα από το βιβλίο της Γενέσεως (14, 14-20), στο οποίο περιγράφεται η νίκη του Πατριάρχου Αβραάμ κατά των επτά βασιλέων και η απελευθέρωση των αιχμαλώτων, ως επί κεφαλής 318 οικογενειών.

Οι 318 Πατέρες της Α´ Οικουμενικής Συνόδου έδρασαν εις τύπον των ισαρίθμων οικογενειών του Αβραάμ, κατατρόπωσαν τους εχθρούς του Χριστού και απελευθέρωσαν από τους αιρεσιάρχες της πίστεως τους πλανηθέντες πιστούς, εφοδιασμένοι δε με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, την ορθή κρίση, διδασκαλία και διάκριση, αντιμετώπισαν τα εκάστοτε αναφυόμενα προβλήματα.

Εξίσου σημαντικό είναι το ανάγνωσμα από το Δευτερονόμιο (1, 8-17), όπου ο Προφήτης και θεόπτης Μωυσής ομιλεί για την εκλογή “ανδρών σοφών και συνετών”, στους οποίους ανέθεσε την καθοδήγηση του λαού του. Κατά παρόμοιο τρόπο, ο Κύριος ανέθεσε στους Πατέρες τη διαποίμανση της Εκκλησίας Του.

Όσον αφορά τα αναγνώσματα της Θείας Λειτουργίας, στον Απόστολο διαβάζουμε από τις Πράξεις (20, 16-18, 26-36), σύμφωνα με τις οποίες ο Απόστολος των Εθνών Παύλος προσκάλεσε τους Πρεσβυτέρους της Εκκλησίας της Εφέσου στη Μίλητο, όπου ευρίσκετο καθ᾽ οδόν προς τα Ιεροσόλυμα, για την εορτή της Πεντηκοστής.

Στην ομιλία του εκεί, ανεφέρθη στο ότι, μετά την αναχώρησή του, θα εισχωρήσουν στο ποίμνιο της Εκκλησίας της Εφέσου “λύκοι βαρεῖς, μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου”, δηλαδή αιρετικοί προβατόσχημοι λύκοι, που δεν θα λυπηθούν το ποίμνιο, τουναντίον θα το κατασπαράξουν.

Προφήτευσε, επίσης, ότι “ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν”, δηλαδή ότι κάποιοι από τους ακροατές του, θα πούν πράγματα ανορθόδοξα και διεστραμμένα, για να αποσπάσουν από το σώμα της τοπικής Εκκλησίας κάποιους μαθητάς και να τους κάνουν οπαδούς τους.

Στο τέλος, τους είπε: “Διό γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καί ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετά δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον”. Τους κάλεσε σε εγρήγορση, σε ετοιμότητα πνευματική, με εγρήγορη ψυχή.

Ακολούθως, διαβάζουμε την περικοπή από το Ευαγγέλιο του Ιωάννου (17, 1-13), γνωστή ως “Αρχιερατική προσευχή του Χριστού”, όπου, στο υπερώο της Ιερουσαλὴμ, μετά το Μυστικό Δείπνο, επεκαλέσθη το Θεό Πατέρα, στον αποκαλυπτικό διάλογο που είχε μαζί Του, για τη διατήρηση της ενότητος μεταξύ των μαθητών Του, προς επαλήθευση των λόγων του Ιερού Χρυσοστόμου: “ὃταν πάντες ὁμοίως πιστεύομεν, τότε ἐνότης ἐστί”.

“Τῶν ἁγίων Πατέρων ὁ χορός”, οι “θεηγόροι ὁπλῖται παρατάξεως Κυρίου”, οι “ἀστέρες πολύφωτοι τοῦ νοητοῦ στερεώματος, τῆς μυστικῆς Σιών οἱ ἀκαθαίρετοι πύργοι, τά μυρίπνοα ἄνθη τοῦ Παραδείσου, τά πάγχρυσα στόματα τοῦ Λόγου”, όπως τους περιγράφει το δοξαστικό των αίνων, τήρησαν “τήν ἑνότητα τῆς πίστεως καί τήν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”.

Οι Πατέρες ως φορείς και εκφραστές της χριστιανικής αλήθειας και της εκκλησιαστικής συνείδησης, διατυπωμένης στη Γραφή και την Παράδοση, δημιούργησαν και διαμόρφωσαν το Ορθόδοξο φρόνημα και το ήθος της Εκκλησίας, τη νέα πνευματική πραγματικότητα, στην οποία καλούμεθα να ζήσουμε.

Οι Πατέρες θέσπισαν τα ιερά δόγματα, διευκρινίζοντας ότι η αλήθεια σώζει, ενώ η αίρεση και η διαίρεση στους κόλπους της Εκκλησίας οδηγεί στην απομόνωση και τον πνευματικό θάνατο, γι᾽ αυτό και ο Άγιος Κυπριανός Καρχηδόνος διακηρύσσει ότι, “ἐκτός Ἐκκλησίας δέν ὑπάρχει σωτηρία”.

Κόντρα στις διαιρέσεις, λοιπόν, τα σχίσματα και την εγωκεντρικότητα, καλούμεθα ως χριστιανοί, να είμαστε οι κατ᾽ εξοχήν παράγοντες και φορείς ενότητος, το ταυτοχρόνως ευνόητο, ζητούμενο και ποθούμενο, σε όλα τα επίπεδα και προς κάθε κατεύθυνση.

Η ενοποιός δύναμη του Αγίου Πνεύματος διατηρεί και αγιάζει την ειρήνη και την ενότητα μεταξύ των μελών του σώματος της Εκκλησίας, σε μια σχέση αγαπητική και αγιαστική.

Ακροτελεύτιος θύμηση, της των στιχουργικών δρώμενων κορυφαίας Ελληνίδος στιχουργού Λίνας Νικολακοπούλου: “Δι᾽ Ευχών των Αγίων της γης, ορατής και αοράτου πληγής. Δι᾽ Ευχών των Αγίων που κλαις, που μπορείς σ᾽ αγαπάω να λες. Δι᾽ Ευχών των Αγίων κι Αεί, με Θεού πνοή.”

A few days ago, I read on an ecclesiastical news site about an event held near Athens dedicated to young children, the majority of whom were pre-schoolers. And as I looked at the accompanying photo, I saw a little tyke proudly accepting a medal from the Metropolitan officiating the ceremony that afternoon, which subsequently decorated his chest, as he examined it with pride and satisfaction.

Following the award ceremony, the little fellow traversed the entire length of the town square where the event was held with a gait that was reminiscent of a parade marcher. This was his way of displaying his joy over this valuable prize he had won. This was likely the first award he had ever received for his participation in the life of the local Church and its school.

I would call it a head start, because this gait had something unique to it, which cannot be described with words alone. The child seemed very happy and satisfied, probably because this was his first time receiving public recognition. And this occurred within the Church of Christ – inside its spiritual environment – where he is being educated and growing up in Christ.

This is an environment that will give him a head start as he grows up, to serve there as a clergyman or volunteer in parish ministries, as a member of the parish council or the Philoptochos Society, as a religious instructor, team leader, counselor, or benefactor.

As I looked at this photo, my thoughts turned to my younger years at my parish – St. Paraskevi in Nea Smyrni, Athens. It was there that three devoted clergymen – now all celebrants in God’s heavenly altar – taught me to love the Church ever since I was a pre-schooler. I was just four years old.

When I turned 18, the ever-memorable Frs. Evangelos Skordas, Zois Bisalas, and Spyridon Antonopoulos, together with the parish council serving the church at that time, asked me to assume duties of director of the parish’s Youth Center.

At the first youth meeting, only a few young people turned out. To keep me from getting discouraged, Fr. Evangelos reminded me the words of Christ: “fear not the little flock.”

He was right. In a few months, thanks to the love and support of the entire parish, we inaugurated three new programs, in addition to our religious instruction program, with its hundreds of students. We added a music, dance, and theater company, which performed throughout Greece and Europe. Now, you might be wondering: why this reference to my childhood?

Here is my answer. The end of the academic year for Sunday Schools and Christian youth groups is approaching, and each parish will be asked to reflect on its own pastoral ministry. One of the questions they must answer is whether there was essential participation by the youth in parish activities.

If the parish walks alongside the youth and can comprehend their modern attitudes and outlook, if it maintains dialogue with them – including those who label themselves as religiously indifferent, atheists or agnostics; those whose notion of religion has merely been “handed down” to them by their parents, and which operates more as forgetfulness than as a living memory and empirical knowledge. The parish must not become yet another “dependent society,” with dependent young people; a “revolution” that was never espoused; an inner metamorphosis that was never achieved.

Perhaps because we who teach these things do not carry ourselves in a manner that is riveting and promotes enthusiasm.

Perhaps because the youth realize that we do not practice what we preach as a living example of our faith, and act contrary toward the famous adage of St. Gregory the Theologian: “praxis caps off theory;” in other words, that we must experience our ecclesiastical life through action, implementing all that Scripture and Tradition teach in our own life, before we dare pass on this knowledge to others.

Let us responsibly contemplate the percentage of our parish ministry’s adequateness and inadequateness, and let us not deprive our children of spiritual life; the life which we very well may have deprive them of whenever we behave as an undesirable conservative institution sustaining old-fashioned views, walled-off behind the placard of supposed tradition, tailor-made for us, but which is dying in reality precisely because it is not being renewed.

Let us have no doubt that the “prodigal son” from the Gospel parable will cross the threshold of each of our parishes in search of life’s meaning and a foretaste of paradise. Let us be ready to welcome him and say “come as you are,”  helping him “lift off” into saintliness.