Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης

Κυριακή 25 Μαΐου 2025

Αιδεσιμότατε πάτερ Βαρθολομαίε,
Αξιότιμα μέλη του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Μητρόπολης,
Αγαπητοί Αδελφοί & Αδελφοί στον Αναστημένο Κύριο,

Σήμερα έκτη Κυριακή της Πάσχας η Εκκλησία θέτει μπροστά μας την ίαση του ανθρώπου που γεννήθηκε τυφλός. Ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς διδάσκει ότι κάθε θαύμα του Χριστού φανερώνει τόσο τη θεϊκή Του δύναμη όσο και ένα βαθύτερο θεολογικό μυστήριο. Η θεραπεία του ανθρώπου που γεννήθηκε τυφλός είναι σημάδι, όχι μόνο της συμπόνιας του Ιησού, αλλά της ταυτότητάς Του ως το Φως του κόσμου, Εκείνου που φέρνει φώτιση στις ψυχές που σκοτεινιάστηκαν από την αμαρτία και την άγνοια.

Όταν ο Χριστός θεραπεύει τον τυφλό, φτύνει στο χώμα, φτιάχνει πηλό με τη σκόνη και χρίζει τα μάτια του ανθρώπου. Αυτή η ενέργεια υπενθυμίζει τη δημιουργία του Αδάμ στο Βιβλίο της Γένεσης: «Τότε, ο Κύριος ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο από τη σκόνη της γης» (Γένεσις 2:7).

Ο Άγιος Ειρηναίος της Λυών λέει ότι ο Χριστός -ο Νέος Αδάμ- αναδημιουργεί τον άνθρωπο· όχι μόνο αποκαθιστώντας την όραση, αλλά δίνοντάς του το φως της ζωής.

Γράφει ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας: «Εφαρμόζοντας τον πηλό, ο Κύριος δείχνει ότι είναι ο ίδιος που διαμόρφωσε τον άνθρωπο από τη γη στην αρχή. Κάνει τη σύνδεση μεταξύ της παλιάς δημιουργίας και της νέας, γιατί Αυτός είναι ο Κύριος και των δύο. “

Αυτό το θαύμα μας υπενθυμίζει ότι ο Χριστός δεν ήρθε απλά για να θεραπεύσει τις ασθένειες μας, αλλά και για να αναδημιουργήσει ολόκληρη την ύπαρξή μας· για να ανανεώσει το μυαλό, την καρδιά και τις ψυχές μας.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: «Ο τυφλός αντιπροσωπεύει όλη την ανθρωπότητα. Γιατί όλοι γεννηθήκαμε τυφλοί, όχι σωματικά, αλλά πνευματικά. Και ήρθε ο Χριστός να ανοίξει τα μάτια της καρδιάς μας.”

Ο τυφλός δεν λαμβάνει μόνο την όραση του, αλλά και την πίστη του. Αρχίζει αποκαλώντας τον Ιησού «άνθρωπο», μετά «προφήτη» και τέλος, όταν αμφισβητείται από τους Φαρισαίους, εξομολογείται: «Κύριε, πιστεύω» και Τον λάτρεψε. Αυτό είναι το ταξίδι κάθε χριστιανικής ψυχής· από την άγνοια, στην πίστη, στη λατρεία.

Στην ορθόδοξη λειτουργική παράδοση, το Ευαγγέλιο αυτό συνδέεται βαθιά με τη Βάπτιση. Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος λέει: «Η πισίνα του Σιλωάμ προλογίζει τη βαπτιστική γραμματοσειρά. Εκείνος που κατέβηκε με πίστη ήρθε να δει – όχι μόνο με τα μάτια του, αλλά και με το φως της ψυχής του. ”

Ας αναρωτηθούμε: είμαστε ακόμα τυφλοί σε κάποιο μέρος της ψυχής μας; Βλέπουμε πραγματικά τον Χριστό στον πλησίον, στην Εκκλησία, στους φτωχούς, στους περιθωριοποιημένους; Τότε, ας φωνάξουμε σαν τον τυφλό: “Κύριε, βλέπω και πιστεύω! ”

Αμήν!

On the occasion of the Official Visit of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew to the Saint George Cathedral of Stockholm, on the weekend of August 23–24, 2025, professional musicians and choir members are invited to express their interest in volunteering to participate in the organization of a 15-minute musical performance in honor of the Ecumenical Patriarch. The purpose is to select the songs to be presented and to schedule the rehearsal dates.

To register your participation or for more information, please contact Dr. Rozalia Eleftheriadou at: +46 76 251 8318 or via Email: eleftheriadourozalia@gmail.com

Thank you.

From the Holy Metropolis of Sweden

Εν όψει της Επισήμου Επισκέψεως της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, το Σαββατοκύριακο, 23 και 24 Αυγούστου 2025, καλούνται οι επαγγελματίες μουσικοί και μέλη χορωδιών, όπως εκδηλώσουν ενδιαφέρον εθελοντικής συμμετοχής, για την διοργάνωση 15λέπτου μουσικής εκδηλώσεως, προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχου, ώστε να επιλεγούν τα προς παρουσίαση τραγούδια και να ορισθούν οι ημερομηνίες που θα γίνουν οι πρόβες.

Δηλώσεις συμμετοχής και για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλούμε, επικοινωνήστε με την Δρ. Ροζαλία Ελευθεριάδου, στο τηλέφωνο: +46 76 251 8318 ή στο email: eleftheriadourozalia@gmail.com

Σας ευχαριστούμε.

Εκ της Ι. Μητροπόλεως Σουηδίας

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας, ευγενώς προσκληθείς από τον Αποστολικό Νούντσιο της Αγίας Έδρας στην Στοκχόλμη, Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Orange κ. Julio Murat, παρέστη στην τελεσθείσα Θεία Λειτουργία Ευχαριστιακή Σύναξη (Thanksgiving Mass), με αφορμή την εκλογή του νέου Ποντίφικος Λέοντος ΙΔ´, στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Ερρίκου των Ρωμαιοκαθολικών (Saint Eric’s Catholic Cathedral), στην Στοκχόλμη, το απόγευμα της Παρασκευής, 16 Μαΐου 2025.

Στην Θεία Λειτουργία, παρέστησαν εκπρόσωποι των Χριστιανικών Ομολογιών και Δογμάτων, Πρέσβεις διαφόρων Χωρών και πιστοί, που έσπευσαν να εκφράσουν τις συγχαρητήριες ευχές τους για το εν λόγω γεγονός.

Στο τέλος της Συνάξεως, ο Ποιμενάρχης των Σκανδιναυϊκών Χωρών διεβίβασε στον Αποστολικό Νούντσιο τα θερμά συγχαρητήρια της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, καθώς και της Ι. Μητροπόλεως Σουηδίας καθόλης, για την εκλογή του νέου Πάπα.

Gideonsbergskyrkan
Σάββατο, 17 Μαΐου 2025

Αγαπητοί Πατέρες Βαρθολομαίε και Γεώργιε,
Μουσικολογιώτατοι,
Αγαπητοί μου Αδελφοί,
Αγαπημένα μας παιδιά,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Την Τετάρτη, εορτάσαμε την Δεσποτική Εορτή της Μεσοπεντηκοστής, μια ιδιαίτερη και πνευματικά σημαντική ημέρα, η οποία τοποθετείται χρονικά στο μέσον, ανάμεσα στην Ανάσταση του Κυρίου και την Πεντηκοστή. Είναι μία ευκαιρία πνευματικής ανατάσεως, βαθυτέρας κατανοήσεως του μυστηρίου της Αναστάσεως και της προετοιμασίας μας για την δωρεά του Αγίου Πνεύματος.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός σημειώνει: «Το Άγιον Πνεύμα είναι ο ήλιος της ψυχής· όταν αυτό ανατείλει, διαλύει το σκότος και ζωογονεί την ύπαρξη» (Έκδοσις Ακριβής Ορθοδόξου Πίστεως).

Αδελφοί μου, η Εορτή της Μεσοπεντηκοστής μάς καλεί, να κάνουμε έναν εσωτερικό απολογισμό: να αναλογισθούμε, δηλαδή, αν η Ανάσταση του Χριστού έγινε ανάσταση και της δικής μας ψυχής.

Ας ετοιμάσουμε την καρδιά μας, ώστε να γίνουμε κι εμείς δοχεία, δεκτικά της χάριτος. Ας αυξήσουμε την προσευχή, την ταπείνωση και την αγάπη μας.

Θεόπνευστος ο λόγος του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου: «Εάν ο νους σου δεν φωτισθεί από το Άγιο Πνεύμα, ματαίως ζητείς να γνωρίσεις τον Θεό. Το Πνεύμα διδάσκει, αποκαλύπτει και ενώνει τον άνθρωπο με τον Χριστό». Αμήν!

Dearly Beloved Brothers and Sisters in the Risen Lord,

Christ is Risen!

Tomorrow, the Church brings before us the luminous encounter between the Lord and the Samaritan woman, at Jacob’s well. This meeting is not incidental – it is providential, and it speaks to the deep thirst of the human soul for truth and life eternal.

At first, the woman is skeptical, but slowly, through the Lord’s gentle dialogue, her heart is opened. He reveals her hidden life: “You have had five husbands, and the one you now have is not your husband.” (John 4:18)

Saint Photios the Great teaches that Christ does not shame her but calls her to repentance. The revelation of sin is not for condemnation, but for healing.

Remarkably, this woman -who came to the well alone, possibly out of shame- leaves her water jar behind and runs to the town proclaiming Christ. The jar is symbolic of her former life: earthly, burdensome, and now left behind for a higher calling. Thus, the Samaritan woman becomes Saint Photini, equal to the Apostles.

At the end of the passage, the townspeople proclaim: “We know that this is indeed the Christ, the Savior of the world.” (John 4:42)

The Gospel which began with a single woman at a well ends with an entire village coming to faith. Such is the power of grace, when it meets a heart willing to respond.

Let us imitate Saint Photini. Let us leave behind the jars of sin and self-interest, and go forth to proclaim the Risen Lord, with lives transformed by grace. Amen!

Το Σάββατο μετά την Μεσοπεντηκοστή, 17 Μαΐου 2025, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας, συνοδευόμενος από τον Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Βαρθολομαίο Ιατρίδη, Εφημέριο του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, και τον Αιδεσιμολ. Οικονόμο κ. Γεώργιο Αρβανιτίδη, Εφημέριο της Ενορίας Αγίων Δημητρίου και Νέστορος Örebro Σουηδίας, ιερούργησε στην ευγενώς παραχωρηθείσα υπό της Λουθηρανικής Εκκλησίας Gideonsbergskyrkan, στην πόλη Västerås, που απέχει μία ώρα με το τραίνο από την Στοκχόλμη.

Τους ύμνους της ημέρας απέδωσαν μέλη της Βυζαντινής χορωδίας του Καθεδρικού Ναού Στοκχόλμης, υπό την διεύθυνση της Δδος Ηλιάνας Αντωνίου.

Στην ομιλία του, ο Ιεράρχης των Βορείων Χωρών της Μητρός Εκκλησίας, ανεφέρθη στην σημασία της εορτής της Μεσοπεντηκοστής, αλλά και στο πρόσωπο της ιεραποστόλου Σαμαρείτιδος, της μετέπειτα ισαποστόλου Αγίας Φωτεινής, ενώ ευχαρίστησε τους Ιερείς, που τον πλαισίωσαν, τα μέλη της χορωδίας, το εκκλησίασμα, ιδιαιτέρως δε την πολλά κοπιάσασα για την προετοιμασία και για το κέρασμα που επηκολούθησε, στην παρακειμένη του ναού αίθουσα, Ευγεν. κ. Britt Marie Zotos.

Στην αίθουσα δεξιώσεων του ναού, ο Ποιμενάρχης είχε την ευκαιρία να συνδιαλλαγεί με Ομογενείς της πόλεως του Västerås, στους οποίους ανανέωσε την υπόσχεση, ότι θα τελέσει την επόμενη Θεία Λειτουργία εντός του φθινοπώρου.

Το απόγευμα της ιδίας, ο Σεβασμιώτατος επέστρεψε σιδηροδρομικώς, στην Έδρα της Επαρχίας του, στην Στοκχόλμη.

Το πρωΐ της Κυριακής της Σαμαρείτιδος, 18 Μαΐου 2025, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας χοροστάτησε στην Θεία Λειτουργία που ετέλεσε στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης ο Εφημέριός του, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης κ. Βαρθολομαίοςς Ιατρίδης.

Στο τέλος της Λατρευτικής Συνάξεως, ο Σεβασμιώτατος ετέλεσε μνημόσυνο, υπέρ αναπαύσεως των θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ο Ποιμενάρχης των Σκανδιναυϊκών Χωρών, αφού μίλησε πρώτα στους συγκεντρωμένους μαθητές του Κατηχητικού Σχολείου, ακολούθως, στο κήρυγμά του, ανεφέρθη με γλαφυρότητα στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής της Σαμαρείτιδος, ενώ με ιδιαίτερο παλμό προκάλεσε την συγκίνηση και τον ενθουσιασμό του εκκλησιάσματος, αναφερθείς στον Ποντιακό Ελληνισμό, αλλά και στις ακάματες προσπάθειες του Πρωτευθύνου της Ορθοδοξίας, της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος δε φείδεται κόπων και μόχθων, ώστε μετά των λοιπών μελών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας και παντός βαθμού κληρικών, μοναχών και λαϊκών συνεργατών Του, να κρατούν αναμμένη την λαμπάδα του αειφεγγούς Φαναρίου και να ζωντανεύουν, με την διαχρονική θυσιαστική παρουσία και διακονία τους, την ιστορία στο διάβα των χρόνων.

Τους ύμνους της ημέρας απέδωσαν τα μέλη της Βυζαντινής χορωδίας του Καθεδρικού Ναού, καθώς και ο επισκέπτης εξ Ελλάδος Μουσικολ. Ιεροψάλτης κ. Κωνσταντίνος Κορακοβούνης.

Ο Σεβασμιώτατος συνεχάρη, επίσης, τα παιδιά για την παρουσία τους, ντυμένα με παραδοσιακές Ποντιακές στολές, ευχαρίστησε δε τον Πρόεδρο του Συλλόγου «Εύξεινος Πόντος» Στοκχόλμης, Εντιμ. κ. Ηλία Μανωηλίδη, και την Ευγεν. κ. Αλεξάνδρα Ζορπίδου, για την επιμέλεια της ενδυμασίας των νέων με παραδοσιακές στολές.

Ακολούθησε κέρασμα στο Μουσείο Ελληνοχριστιανικής Κληρονομιάς, στις εγκαταστάσεις του Καθεδρικού Ναού.

Την Κυριακή της Σαμαρείτιδος, η Εκκλησία προβάλλει το συγκλονιστικό γεγονός της συναντήσεως του Κυρίου με την Σαμαρείτιδα, στο φρέαρ του Ιακώβ, όπου αποκαλύπτεται ολόκληρο το σωτηριολογικὸ σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο.

Ο Χριστός δεν περνά απλώς από την Σαμάρεια. Καταλύει όρια, εθνικά, θρησκευτικά, κοινωνικά. Η Σαμαρείτιδα δεν είναι μία «τυχαία» γυναίκα, αλλά τύπος όλου του ανθρωπίνου γένους.

Ο Χριστὸς επιχειρεί προσωπική σωτηρία, για μία γυναίκα, που κανείς δεν θα υπολόγιζε.

Ο Κύριος ζητά να πιεί νερό. Εκφράζει δίψα, φυσική, αλλά και πνευματική: δίψα για κοινωνία με τον άνθρωπο.

Σημειώνει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Οὐκ ἔλεγεν διὰ νεροῦ μόνον, ἀλλὰ τῆς πίστεως τῆς γυναικὸς ἐδίψα» (Ὁμιλ. ΠΓ 59, 252). Ο Θεός κατεβαίνει στο φρέαρ της ζωής μας, ζητά επαφή, διάλογο, ανοίγει την καρδιά Του.

Καθώς προχωρεί ο διάλογος, ο Χριστὸς αποκαλύπτει την βαθειά αλήθεια: «Ὃς ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα.» (Ἰω. 4,14)! Ποιό είναι αυτό το ύδωρ; Η χάρις του Αγίου Πνεύματος.

Ο Ιερός Χρυσόστομος ερμηνεύει τα του διαλόγου της Σαμαρείτιδος περί της Μεσσιανικής ιδιότητος του Κυρίου: “Τοῦ λέει ἡ γυναίκα· Ξέρω ὅτι ἔρχεται ὁ Μεσσίας ποὺ λέγεται Χριστός. Ὅταν ἔρθη ἐκεῖνος, θὰ μᾶς τὰ φανερώση ὅλα. Ἡ πόρνη φιλοσοφεῖ ζητήματα πνευματικά, φέρνει στὸ στόμα της τὶς Θεῖες Γραφές.  Κι ἄν τὸ σῶμα της ἔχη βουτυχθῆ στὴν ἀκαθαρσία τῆς πορνείας, ἡ ψυχή της ἔχει καθαρισθῆ μὲ τὴν ἀναφορὰ καὶ τὴν ἀνάγνωση τῶν Θείων Γραφῶν. Ξέρω ὅτι ἔρχεται ὁ Μεσσίας. Ἰδοὺ πνευματικὴ προκοπή, ἰδοὺ πόρνη ποὺ τὰ γνωρίζει ὅλα. Προσέξετε πῶς ἀπὸ τὰ βάθη τῆς γῆς πέταξε στοὺς οὐρανούς. Τῆς λέει ὁ Ἰησοῦς, ἐγὼ ποὺ σοῦ μιλῶ εἶμαι. Αὐτὸ ποὺ σὲ πολλοὺς ἀποστόλους ἔκρυψε, στὴν πόρνη ἀποκαλύπτει φανερά.”

Ο Χρυσορρήμων ολοκληρώνει την ομιλία του, επαινώντας την ιεραποστολική κλίση της Αγίας Φωτεινής: “Ἐκείνη ὅμως ἄφησε τὴν στάμνα της καὶ μπῆκε στὴν πόλη καὶ φώναξε στοὺς πολῖτες: Ἐλᾶτε νὰ δῆτε κάποιον ποὺ μοῦ εἶπε ὅλα ὅσα ἔκανα.  Μήπως εἶναι αὐτὸς ὁ Χριστός; Τοὺς ξυπνᾶ τὴν ἐπιθυμία, νὰ βγοῦν καὶ νὰ πιαστοῦν. Ὅπως πιάστηκε στὸ δίχτυ, θέλει νὰ πιάση.

Πόρνη μὲ συνείδηση ἀποστόλου, ποὺ ἔγινε ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους πιὸ δυνατή. Γιατὶ οἱ ἀπόστολοι περίμεναν νὰ συμπληρωθῆ ὁλόκληρη ἡ Θεία Οἰκονομία καὶ τότε ἄρχισαν τ’ ἀποστολικά τους κηρύγματα. Ἡ πόρνη ὅμως, πρὶν ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση, εὐαγγελίζεται τὸν Χριστό.  Διαλαλῶ τὰ ἁμαρτήματά μου, γιὰ νὰ ὁδηγήσω σᾶς. Γιὰ νὰ δῆτε σεῖς τὸν Θεὸ ποὺ ἔφτασε στὸν κόσμο, πομπεύω τὰ σφάλματά μου.”

Στην αποκαλυπτική συνάντησή μας με τον Χριστό, η όλη ύπαρξή μας μεταμορφώνεται σε “πηγή ὕδατος ἀλλομένου εἰς ζωήν αἰώνιον”. Το ζωντανό νερό, δηλαδή ο λόγος του Θεού, που αναβλύζει μέσα στην Εκκλησία, ζωογονεί την νεκρωμένη από την αμαρτία ύπαρξή μας.

Η Σαμαρείτις, η αμαρτωλή γυναίκα, γίνεται ιεραπόστολος! Άφησε την στάμνα της, σύμβολο της παλαιάς ζωής, κι έτρεξε στην πόλη να φέρει κι άλλους στον Χριστό.

Η παράδοση της Εκκλησίας την αναγνωρίζει ως την Αγία Φωτεινή την Σαμαρείτιδα, που αργότερα μαρτύρησε με γενναιότητα, στην Ρώμη. Η πνευματική δίψα, η αλήθεια του Χριστού, έγινε για εκείνη πορεία σωτηρίας και ομολογίας.

Κι εμείς στην ζωή μας κουβαλάμε μαζί μας μια νοητή στάμνα, γεμάτη ανασφάλειες, αμαρτίες, δίψες που δεν σβήνουν. Ο Χριστός μάς περιμένει στο «φρέαρ» της προσευχής, την Θεία Λειτουργία. Θέλει ν᾽ ανοίξουμε διάλογο μαζί Του, όπως άλλοτε έπραξε με τον Κλεόπα και τον Λουκά, στην πορεία προς Εμμαούς, σ᾽ έναν αποκαλυπτικό διάλογο, που οδήγησε στο άνοιγμα των οφθαλμών και στο ζέσταμα της καρδιάς των αποστόλων!

Δεν μάς κατακρίνει ο Αναστάς Κύριος, δεν μάς απορρίπτει, παρά μόνον μας ζητά, να πιούμε από το ύδωρ το ζών.

Ας ακούσουμε, λοιπόν, την φωνή Του που μας λέγει: «Δὸς μοι τὴν καρδίαν σου» (Παρ. 23,26) και χωρίς δισταγμό, ας Τον ακολουθήσουμε κι ας Τον Ομολογήσουμε.

Κυριακή, 4 Μαΐου 2025

Πανοσιολογιώτατε Αρχιμανδρίτα κ. Σωσίπατρε,
Μουσικολογιώτατοι,
Αγαπητοί εν Χριστώ Αναστάντι Αδελφοί,
Αγαπημένα μας παιδιά,

Χριστός Ανέστη!

Η σημερινή Κυριακή των Μυροφόρων είναι μια από τις πιο συγκινητικές και βαθιά θεολογικές Κυριακές της Αναστάσιμης περιόδου. Η Εκκλησία στρέφει το βλέμμα μας, όχι μόνο στο κενό μνημείο, αλλά και στις καρδιές αυτών που στάθηκαν πιστές έως τέλους, στις Μυροφόρες γυναίκες, που έγιναν οι πρώτες ευαγγελίστριες της Αναστάσεως.

Όπως λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «Οι γυναίκες πρώτες εδέχθησαν την αναγγελία της Αναστάσεως, όπως πρώτες είχαν μετάσχει και στην πτώση». Έτσι, η Θεία Οικονομία αποκαθιστά και τιμά την ανθρώπινη φύση, μέσα από την ταπείνωση και την αφοσίωση. (Ομιλία στον Άγιο Ματθαίο, PG 57, 461)

Οι Μυροφόρες ήλθαν στον Τάφο, «λίαν πρωί», χωρίς να γνωρίζουν, πώς θα μετακινήσουν τον λίθο, χωρίς να σκέφτονται τον φόβο των στρατιωτών, χωρίς να λογαριάζουν τις συνέπειες. Ήλθαν με μύρα, προσφορά αγάπης, όπως ακριβώς λέγει ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς: «Δεν βλέπουν μόνον τον κενό τάφο, αλλ᾽ ακούν και πιστεύουν στην Ανάσταση πριν από όλους», και γίνονται “απόστολοι προς τους Αποστόλους”.

Ο Άγγελος τους χαρίζει τον λόγο της ελπίδος: «Μὴ ἐκθαμβεῖσθε. Ἰησοῦν ζητεῖτε, ἠγέρθη· οὐκ ἔστιν ὧδε». Αυτές οι λέξεις έγιναν το πρώτο ευαγγέλιο που έφθασε στους μαθητές.

Είναι συγκλονιστικό, ότι οι ίδιες οι γυναίκες, που την εποχή εκείνη δεν είχαν δημόσια φωνή ή κύρος, επιλέγονται από την Θεία Πρόνοια, για να φέρουν την πιο χαρμόσυνη αγγελία της ιστορίας.

Όπως σημειώνει και ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, «Ο θάνατος νικήθηκε μέσα στον τάφο, και η ζωή νίκησε μέσω της γυναικείας καρδιάς».

Σήμερα, τιμούμε αυτή την πίστη της καρδιάς, όχι της λογικής, όχι της επιβολής, αλλά της σιωπηλής και γενναίας αγάπης. Στις δικές μας ζωές, η πίστη αυτή μπορεί να εκφρασθεί με τρόπους απλούς: όταν υπηρετούμε, όταν συγχωρούμε, όταν ελπίζουμε στο φως, ακόμη κι όταν όλα γύρω μας δείχνουν σκοτεινά.

Aς αναρωτηθούμε, Αδελφοί μου, κι εμείς, πηγαίνουμε «λίαν πρωί» στον Χριστό, προσφέρουμε το μύρο της προσευχής, της αγάπης, της πίστης, κι εν τέλει, αν γινόμαστε φορείς της αναστάσιμης ελπίδος στον κόσμο γύρω μας. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος σημειώνει, ότι « Όποιος βλέπει το Φως, φέρει μέσα του την ίδια την Ανάσταση».

Ας γίνει, λοιπόν, η σημερινή ημέρα για όλους μας μια εσωτερική αφύπνιση, μια καινούργια «πρωινή επίσκεψη» στο κενό μνημείο, όχι για να θρηνήσουμε, αλλά για να διαλαλήσουμε, ότι ο Κύριος ζει και Τον συναντάμε στο φως της πίστεως. Αμήν!

St. George Cathedral of Stockholm

Sunday, May 11, 2025

Dearly Beloved Brothers and Sisters in the Risen Lord,

Christ is Risen!

On this fourth Sunday of Holy Pascha, the Church sets before us the Gospel of the healing of the Paralytic at the Pool of Bethesda (John 5:1–15). This is no ordinary miracle, but one filled with deep spiritual meaning, a sign of Christ’s divine power and His desire to heal not only the body but also the soul.

For thirty-eight years, the man lay paralyzed, forgotten by the world, unable to move himself into the waters stirred by the angel. When Jesus approaches him, He asks a question that might seem unnecessary: “Do you want to be made well?”

The Church Fathers tell us that this question is full of divine wisdom. St. John Chrysostom explains that Christ does not ask because He lacks knowledge, but because He wishes to awaken the man’s faith, to stir his will, and to draw him into a personal relationship. Healing in the Orthodox understanding is never mechanical—it requires synergy, a cooperation between God’s grace and human freedom.

The man answers not with a “yes” or “no,” but with a confession of loneliness: “Sir, I have no one to put me into the pool.” His words echo the cry of every human being abandoned in suffering. And yet, before him now stands Christ—the One who came precisely for those who have “no one.”

The pool of Bethesda was believed to have healing properties when an angel stirred the waters, but only the first to enter was healed. What a picture of limitation, competition, and exclusion. Christ, however, brings not a stirring of water but the Living Water Himself.

The healing of the paralytic is thus a sign of spiritual resurrection. As St. Gregory Palamas teaches, our souls too become paralyzed by passions—pride, anger, despair, lust, and indifference. We may find ourselves unable to rise, unable to pray, unable to move toward God. But Christ comes to each of us with the same gentle, searching question: “Do you want to be made well?”

Healing begins with humility, with repentance, with the longing for God’s mercy. The Church, through her Mysteries becomes for us the true “pool of healing,” where the Angel of Great Counsel, Christ Himself, descends continually.

Let us therefore rise from the paralysis of sin and walk with Christ, Who is both our healer and our salvation.
Let us also remember those still lying by the pool—the lonely, the forgotten, the spiritually paralyzed—and bring them to Christ through our prayer, our love, and our actions. In the Risen Christ, no one is truly alone. Amen!