Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2025

Πανοσιολογιώτατε,
Μουσικολογιώτατοι,
Αγαπητοί μου Αδελφοί,
Αγαπημένα μας παιδιά,

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς παρουσιάζει ένα συγκλονιστικό γεγονός. Τον Κύριο να περπατά επάνω στα κύματα, τους μαθητές να ταράσσονται, τον Πέτρο να ζητά να Τον πλησιάσει, και εν τέλει να σώζεται από το χέρι του Κυρίου, όταν αρχίζει να βυθίζεται.

Η περικοπή ξεκινά με την φράση: «Ἀνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον» (Ματθ. 14,22). Ο Χριστός φαίνεται να απομακρύνει τους μαθητές Του και να τους αφήνει στην δοκιμασία.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εξηγεί: «Ἀναγκάζει αὐτοὺς νὰ ἀπομακρυνθοῦν, ὅχι διότι ἤθελε νὰ τοὺς ἀπομακρύνει ἀπό τὴν παρουσία Του, ἀλλὰ διότι ἤθελε νὰ τοὺς παιδαγωγήσει στήν πίστη διὰ τῆς δοκιμασίας».

Το πλοίο συμβολίζει την Εκκλησία, αλλά και την ψυχή του κάθε πιστού. Ο άνεμος είναι οι θλίψεις και οι πειρασμοί του βίου. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας σχολιάζει: «Ὅταν ἐπιτρέπεται θλίψις εἰς τοὺς πιστούς, οὐκ ἀπουσιάζει ἡ θεία πρόνοια, ἀλλ’ ἐνεργεῖ ἐν τῷ κρυπτῷ πρὸς τὸ συμφέρον».

Η θάλασσα φουρτουνιάζει, αλλά δεν βυθίζεται το πλοίο, γιατί ο Κύριος είναι έτοιμος να επέμβει την κατάλληλη στιγμή. Ο Πέτρος, με πίστη, ζητά το ακατόρθωτο: «Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με ἐλθεῖν πρὸς σὲ ἐπὶ τὰ ὕδατα» κι ο Χριστός του απαντά: «Ἐλθέ». Η φράση αυτή, σχολιάζει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αποκαλύπτει την θεία προτροπή: «Ὁ Κύριος, μολονότι γνώριζε τὸν φόβο τοῦ Πέτρου, δὲν ἀρνεῖται νὰ τὸν προσκαλέσει. Ἐπιθυμεῖ νὰ τὸν διδάξει διὰ τῆς ἐμπειρίας».

Ο Πέτρος βαδίζει πάνω στο νερό. Όσο το βλέμμα του είναι στραμμένο στον Χριστό, νικά την φύση. Όταν στρέφεται στον άνεμο, όταν κοιτάζει τον κίνδυνο και όχι τον Σωτήρα, βυθίζεται.

Ο Πέτρος φοβάται κι αμέσως βυθίζεται, αλλά δεν μένει στην σιωπή. Φωνάζει: «Κύριε, σῶσόν με». Αυτή η φράση γίνεται προσευχή σωτηρίας, που κινεί το έλεος του Θεού. Ο Χριστός αμέσως εκτείνει την χείρα Του και λέγει: «Ὀλιγόπιστε, εἰς τί ἐδίστασας;», όχι για να κατηγορήσει, αλλά για να διδάξει.

Όταν ο Χριστός μπαίνει στο πλοίο, η θάλασσα γαληνεύει. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς σημειώνει σχετικά: «ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, ὅταν ὑποδεχθῇ τὸν Χριστὸν ἐντός της, ἡρεμεῖ, ὅπως ἡ θάλασσα, ὅτε ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον».

Η παρουσία του Χριστού ειρηνεύει την ψυχή, κατευνάζει τα πάθη, παύει τον φόβο. Οι μαθητές Τον προσκυνούν, λέγοντας: «Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱὸς εἶ».

Η ζωή του χριστιανού είναι ταξίδι μέσα σε θάλασσα ταραγμένη, αλλά το βλέμμα μας στον Χριστό είναι η σωτηρία μας. Ας μη νικηθούμε από τον φόβο. Κι αν κάποια στιγμή κλονισθούμε, ας μην διστάσουμε, να φωνάξουμε, με συντριβή: «Κύριε, σῶσόν με» και θα Τον δούμε, να απλώνει και σε εμάς το χέρι Του. Αμήν!

Sunday, August 3, 2025

Dearly Beloved Brothers and Sisters in Christ,

Today, the Holy Gospel presents us with one of the most beloved miracles of our Lord; the feeding of the five thousand (Matthew 14:14–22). This is a story of physical nourishment, and divine revelation of God’s love and providence.

As St. John Chrysostom notes, the miracle begins not with bread, but with compassion. “He saw a great multitude, and was moved with compassion towards them, and He healed their sick.”

Before any physical need is met, the Lord tends to the suffering of the soul and body. His mercy acts and heals. Christ does not simply give bread; He gives Himself.

The disciples come to Christ with the problem, saying that the people are hungry, but Jesus responds, “You give them something to eat.” Here, the Lord invites human participation in divine work. He does not need the loaves and fish, yet He chooses to utilize us.

As St. Cyril of Alexandria teaches us, “our five loaves may seem insignificant, but in the hands of Christ, they become abundance.” When we offer Him what little we have; our time, our talents, our repentance, He transforms them all.

The miracle is not just about satisfying physical hunger; it is also a divine sign pointing us to the Bread of Life; Christ Himself. The Church is the green pasture where the multitudes sit and are fed; not with five loaves, but with the Incarnate Word Himself.

“And they took up what was left over; twelve baskets full.” God’s blessings are abundant and overflowing, yet never wasted. The twelve baskets remind us of the Twelve Apostles and the missionary ministry of the Church; to gather, preserve, and distribute the grace of Christ to the ends of the earth.

Let us then learn from today’s Gospel, to trust in God’s provision, to bring our needs to Christ, but also to be ready to serve, to recognize the Holy Eucharist as the ultimate fulfillment of all hunger, and to never forget that what we offer to Christ, He transforms beyond measure. Amen!

Να τί μάς διδάσκει ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας: «Με το θαύμα αυτό, ο Χριστός προεικονίζει την Θεία Ευχαριστία: Μοιράζει ευλογημένο άρτο, όχι για να τραφεί μόνο το σώμα, αλλά να φωτιστεί και η ψυχή».

Το θαύμα της χορτοστασίας είναι προτύπωση του Μυστηρίου της Θείας Κοινωνίας. Ο άρτος που δίδει ο Χριστός δεν είναι μόνο για τον βιολογικό χορτασμό, αλλά και για τον αιώνιο!

Οι μαθητές λένε: «ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους» κι ο Κύριος τους απαντά: «οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν».

Ο Θεός δεν απορρίπτει ποτέ τον άνθρωπο. Εκείνοι που πλησιάζουν με πίστη, δεν φεύγουν πεινασμένοι.

Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς σχολιάζει ότι, «Ο Χριστός δεν στέλνει ποτέ τον λαό Του μακριά νηστικό. Μόνο εμείς Τον απομακρύνουμε, με την απιστία μας»!

Ο Κύριος τους λέει: «Δώστε εσείς». Τους καλεί σε συνεργασία. Το θαύμα ξεκινά με την διαθεσιμότητα και την υπακοή των μαθητών, έτσι και η Εκκλησία, καλείται να τρέφει τον κόσμο με ελεημοσύνη, με λόγο, με την Χάρη των Ιερών Μυστηρίων.

Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς καλεί να προσφέρουμε στον Χριστό ό,τι έχουμε, έστω και λίγο, αλλά με πίστη. Να μην θεωρούμε ότι κάτι είναι ακατόρθωτο, όταν ο Χριστός είναι παρών. Να μην διώχνουμε ποτέ κανέναν από την Εκκλησία, όσο «πεινασμένος» κι αν είναι, υλικώς ή πνευματικώς.

Επίσης, να προετοιμαστούμε να λάβουμε, όχι μόνο «τόν ἂρτον τόν ἐπιούσιον», αλλά τον ίδιο τον Χριστό, μέσα στην Θεία Ευχαριστία, αφού ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι, «Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ» (Ιω. 6,35).

Αμήν.

Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης

Κυριακή, 3 Αυγούστου 2025

Πανοσιολογιώτατε,
Μουσικολογιώτατοι,
Αγαπητοί μου Αδελφοί,
Αγαπημένα μας παιδιά,

Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή μάς υπενθυμίζει το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων. «Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾽ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν» (Ματθ. 14,14).

Ο Κύριος δεν βλέπει απλώς ανθρώπους. Βλέπει πρόσωπα, ανάγκες, πόνους. Η πρώτη Του αντίδραση είναι η σπλαχνική Του καρδιά, όχι η απόσταση, δεν είναι η κρίση, αλλά η ευσπλαχνία!

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σημειώνει χαρακτηριστικά: «Δεν περιμένει να Του ζητήσουν βοήθεια, αλλά μόνος Του προλαβαίνει τις ανάγκες τους, γιατί είναι φυσικό στον Θεό να σπλαχνίζεται».

Η ευσπλαγχνία Του γίνεται ενεργός αγάπη. Δεν περιορίζεται σε συναισθηματική συγκίνηση, αλλά θεραπεύει και αγκαλιάζει.

Οι μαθητές, βλέποντας τον όχλο και την ερημιά, λένε στον Χριστό: «Ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους…» (στίχ. 15). Πολλές φορές η λογική μάς προτείνει λύσεις χωρίς πίστη. Βλέπουμε τα λίγα και πιστεύουμε ότι δεν φτάνουν. Ξεχνούμε, όμως, ποιός στέκεται ανάμεσά μας, ο Δημιουργός και Θεός μας!

Ο Μέγας Βασίλειος σχολιάζει σχετικώς: «Ο Θεός δεν ζητά να Του φέρεις το πολύ, αλλά να Του δώσεις το λίγο που έχεις, με πίστη».

Ο Κύριος δεν απορρίπτει το φτωχικώς προσφερόμενο, αλλά το ευλογεί και το αυξάνει, αυτούς τους «πέντε ἄρτους καὶ τούς δύο ἰχθύας». Και όμως χορταίνουν χιλιάδες. Ο Χριστός δεν πολλαπλασιάζει μόνο την τροφή, αλλά και την ελπίδα.

Να τί μάς διδάσκει ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας: «Με το θαύμα αυτό, ο Χριστός προεικονίζει την Θεία Ευχαριστία: Μοιράζει ευλογημένο άρτο, όχι για να τραφεί μόνο το σώμα, αλλά να φωτιστεί και η ψυχή».

Το θαύμα της χορτοστασίας είναι προτύπωση του Μυστηρίου της Θείας Κοινωνίας. Ο άρτος που δίδει ο Χριστός δεν είναι μόνο για τον βιολογικό χορτασμό, αλλά και για τον αιώνιο!

Οι μαθητές λένε: «ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους» κι ο Κύριος τους απαντά: «οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν».

Ο Θεός δεν απορρίπτει ποτέ τον άνθρωπο. Εκείνοι που πλησιάζουν με πίστη, δεν φεύγουν πεινασμένοι.

Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς σχολιάζει ότι, «Ο Χριστός δεν στέλνει ποτέ τον λαό Του μακριά νηστικό. Μόνο εμείς Τον απομακρύνουμε, με την απιστία μας»!

Ο Κύριος τους λέει: «Δώστε εσείς». Τους καλεί σε συνεργασία. Το θαύμα ξεκινά με την διαθεσιμότητα και την υπακοή των μαθητών, έτσι και η Εκκλησία, καλείται να τρέφει τον κόσμο με ελεημοσύνη, με λόγο, με την Χάρη των Ιερών Μυστηρίων.

Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς καλεί να προσφέρουμε στον Χριστό ό,τι έχουμε, έστω και λίγο, αλλά με πίστη. Να μην θεωρούμε ότι κάτι είναι ακατόρθωτο, όταν ο Χριστός είναι παρών. Να μην διώχνουμε ποτέ κανέναν από την Εκκλησία, όσο «πεινασμένος» κι αν είναι, υλικώς ή πνευματικώς.

Επίσης, να προετοιμαστούμε να λάβουμε, όχι μόνο «τόν ἂρτον τόν ἐπιούσιον», αλλά τον ίδιο τον Χριστό, μέσα στην Θεία Ευχαριστία, αφού ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι, «Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ» (Ιω. 6,35).

Αμήν.

On Sunday, August 24, 2025, at 9 a.m., His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew will preside over the Thyranoixia Service, at the St. George Cathedral (Birger Jarlsgatan 92, 11420 Stockholm), on its complete renovation.

Come, let us welcome together the Venerable Head of Orthodoxy, and receive His Patriarchal blessings in person.

Το πρωΐ της Κυριακής Ζ΄ Ματθαίου, 27 Ιουλίου 2025, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας χοροστάτησε στην Θεία Λειτουργία, στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, που ετέλεσε ο Εφημέριος του Ναού, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης κ. Βαρθολομαίος Ιατρίδης, με την προσευχητική συμμετοχή του εξ Αμερικής παρεπιδημούντος Αιδεσιμολ. κ. Simon Thomas, Εφημερίου του Ενοριακού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Memphis, Tennessee, της Ι. Μητροπόλεως Ντιτρόιτ.

Μετά την απόλυση της Θείας Λειτουργίας και πριν την έναρξη του θείου κηρύγματος, ο Ποιμενάρχης καλωσόρισε τον παλαιό  συμφοιτητή του, από την περίοδο των μεταπτυχιακών του σπουδών στην Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, συνοδευόμενο από την Πρεσβυτέρα του Στεφανία, καθώς και το φιλικό τους ζεύγος από την Νέα Υερσέη Ευστάθιο και Καλιρρόη, στους οποίους μαζί με τις ευχαριστίες για την τιμητική τους επίσκεψη επέδωσε την τρίγλωσση έκδοση της Θείας Λειτουργίας από την Ι. Μητρόπολη στην Ελληνική, Αγγλική και Σουηδική γλώσσα, και η οποία τυπώθηκε ευγενώς από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, με την μέριμνα και συμπαράσταση του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Φαναρίου κ. Αγαθαγγέλου, του και Γενικού Διευθυντού του μνημονευθέντος Εκκλησιαστικού Οργανισμού.

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στον π. Σίμωνα, στην οικογένειά του και στους συνοδούς των, κάθε από Θεού ευλογία, για επιτυχή συνέχιση της διακονίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, καθώς και καλή διαμονή τόσο στην Στοκχόλμη, όσο και στο επικείμενο ταξίδι τους στην Νορβηγία και την Ισλανδία.

Ακολούθησε δεξίωσις στο Μουσείο Ελληνοχριστιανικής Κληρονομιάς, στις εγκαταστάσεις του ως άνω ναού και γεύμα σε εστιατόριο της πόλεως.

Ομιλία Σεβ. Μητροπολίτου Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπα
στον Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδος Winnipeg Καναδά,
των Ουκρανικών Ενοριών του Οικουμενικού Πατριαρχείου εν Καναδά
Κυριακή των Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου

Winnipeg Καναδά, Κυριακή, 13 Ιουλίου 2025

Σεβασμιώτατε Αρχιεπίσκοπε Winnipeg κ. Ιλαρίων,
Θεοφιλέστατε Επίσκοπε Τορόντο κ. Andriy,
Πανοσιολογιώτατε M. Αρχιμανδρίτα κ. Ιάκωβε,
Σεβαστοί Πατέρες,
Μουσικολογιώτατοι,
Αγαπητοί μου Αδελφοί,
Αγαπημένα μας παιδιά,

Με την ευλογία της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, του οποίου τις Πατριαρχικές ευχές και ευλογίες μεταφέρουμε, με τον π. Ιάκωβο, προς όλους σας, τα πιστά τέκνα της Μητρός Εκκλησίας, λαμβάνω την ευκαιρία, ευχαριστών τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Winnipeg κ. Ιλαρίωνα για την τιμητική παραχώρηση του λόγου, να σας καταθέσω ορισμένες σκέψεις, αναφορικά με το απόσπασμα της προς Τίτον Επιστολής του Αποστόλου Παύλου, το οποίο αναγνώστηκε κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργία, και το οποίο, αν και φαίνεται ποιμαντικό, εν τούτοις συνδέεται βαθιά με την ουσία της σημερινής εορτής, γιατί μάς παρουσιάζει το πνεύμα των Πατέρων της Εκκλησίας, διάκριση, αλήθεια, αγάπη και πράξη.

Ο Απόστολος των Εθνών επιμένει στον πιστό λόγο, δηλαδή στην αυθεντική διδασκαλία της πίστεως. Όπως και οι Πατέρες της Χαλκηδόνος, δεν λέγουν γνώμες, αλλά διαβεβαιώνουν την παραδοθείσα πίστη.

Όπως λέγει ο Μέγας Βασίλειος: «Οὐκ ἔστιν ἐν Ἐκκλησίᾳ καινὴ διδασκαλία», αλλά «παράδοσις» της αληθείας. Η ορθή πίστις δεν είναι ιδεολογία, αλλά τρόπος ζωής.

Ο Απόστολος Παύλος τονίζει, πως, όσοι πιστεύουν στον Θεό, πρέπει να προΐστανται καλών έργων. Αυτό μάς θυμίζει, ότι οι Πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου δεν ήταν μόνο «δογματολόγοι», αλλά άγιοι- άνθρωποι ταπεινοί, ελεήμονες, αφοσιωμένοι στην προσευχή και σε έργα αγάπης.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρατηρεί, ότι «Πίστις ἄνευ ἔργων, ἀπίστου ὁμοιάζει»!

Στην συνέχεια της επιστολής, ο Απόστολος Παύλος προτρέπει, να μην καταναλωνόμαστε σε φιλονικίες που δεν σώζουν. Πόσο επίκαιρος λόγος, ιδιαίτερα σε εποχές που ακόμη και μέσα στην Εκκλησία, κινδυνεύουμε να αντικαταστήσουμε την πνευματική ζωή με «δογματικούς καβγάδες», χωρίς αγάπη και διάκριση.

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής έλεγε: «Οὐ πᾶς ὁ ὀρθῶς λέγων ἐστὶ καὶ ὀρθῶς πράττων», και τόνιζε, πως η αλήθεια χωρίς ταπείνωση μπορεί να γίνει σκληρότητα και τύφλωση.

Ο Απόστολος των Εθνών δεν μιλά με σκληρότητα. Δεν λέγει, να καταδιώξεις τον αιρετικό, αλλά να τον νουθετήσεις. Αν δεν διορθώνεται μετά από δύο προσεγγίσεις, τότε παραίτησέ τον, δηλαδή, μην κοινωνείς με την πλάνη του.

Αυτό ακριβώς έκαναν και οι Πατέρες της Συνόδου. Προσπάθησαν με αγάπη, να διορθώσουν τους αιρετικούς, αλλά, όταν είδαν πως εμμένουν στην πλάνη, αναγκάστηκαν να τους αποκόψουν, για την προστασία του ποιμνίου.

Όπως λέγει ο Άγιος Κυπριανός Καρχηδόνος: «Οὐ δύναται τις τὸν Θεὸν Πατέρα ἔχειν, ὃς τὴν Ἐκκλησίαν μὴ ἔχει μητέρα».

Ο τελικός σκοπός του Αποστόλου Παύλου είναι η καρποφορία. Δεν μας ενδιαφέρει να νικήσουμε σε λογομαχίες, αλλά να παράγουμε καρπούς πνευματικής ζωής. Η αληθινή πίστη καρποφορεί σε ταπείνωση, αγάπη, θυσία και κοινωνία με τον Χριστό, ο Οποίος, μεταξύ άλλων, είπε: «Ἐν τούτῳ δοξάζεται ὁ Πατήρ μου, ἵνα καρπὸν πολὺν φέρητε»
(Ἰω. 15,8)

Το Αποστολικό Ανάγνωσμα μάς υπενθυμίζει, πως η σημερινή εορτή των Αγίων Πατέρων δεν είναι απλώς δογματική μνήμη, αλλά πρόσκληση, να φυλάξουμε την Ορθόδοξη πίστη με καθαρότητα και ταπείνωση, να αποφεύγουμε μάταιες συζητήσεις που φθείρουν την ενότητα, να αγωνιζόμαστε για την εν Χριστώ καρποφορία μας, όπως και οι ίδιοι έπραξαν με την ζωή και το ήθος τους.

Δεηθείτε, Σεβασμιώτατε, ώστε ο Θεός να μάς δώσει την σοφία των Πατέρων, την διάκρισή τους και την αγιότητά τους, ώστε να ζούμε την πίστη, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με καλά έργα. Αμήν!

Winnipeg, Canada – Sunday, July 13, 2025
Your Eminence Archbishop Ilarion of Winnipeg,
Your Grace Bishop Andriy of Toronto,
Very Reverend Grand Archimandrite Fr. Iakovos,
Reverend Brothers and Concelebrants,
Honored Chanters & Musicians,
Dearly Beloved Brothers and Sisters in Christ,
Beloved children,

With the blessings of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew -whose Patriarchal prayers and blessings I convey along with Fr. Iakovos, to all of you, the faithful children of the Mother Church- I humbly take the opportunity to thank His Eminence Archbishop Hilarion of Winnipeg for the honorable invitation to speak -to share with you a few reflections on today’s Epistle reading from the Apostle Paul’s Letter to Titus.

Though it may appear to be a pastoral passage, it is, in fact, deeply connected with the essence of today’s feast. It presents to us the spirit of the Holy Fathers of the Church: discernment, truth, love, and action.

The Apostle to the Nations emphasizes the “faithful word”; that is, the authentic teaching of the faith. Like the Fathers of Chalcedon, he does not offer opinions, but confirms the faith that was delivered to us.

As St. Basil the Great says: “There is no new teaching in the Church,” but only “tradition” of the truth. Right belief is not an ideology, but a way of life.

Apostle Paul stresses that those who believe in God must lead in good works. This reminds us that the Fathers of the 4th Ecumenical Council were not merely theologians, but saints—humble, merciful, devoted to prayer and acts of love.

St. John Chrysostom observes: “Faith without works resembles that of an unbeliever!”

Later in the Epistle, Apostle Paul urges us not to waste ourselves in fruitless disputes that do not save. How timely his words are—especially in our era, when even within the Church we sometimes risk replacing the spiritual life with “dogmatic disputes,” devoid of love and discernment.

St. Maximus the Confessor said: “Not everyone who speaks correctly also acts correctly,” and emphasized that truth without humility can become hardness and blindness.

St. Paul does not speak with harshness. He does not say to persecute the heretic but to admonish him. If, after two attempts, he does not correct himself, then “reject him”; that is, do not share in his delusion.

This is exactly what the Fathers of the Council did. With love, they were looking to correct the heretics, but when they saw that they persisted in their error, they were compelled to cut them off, for the protection of the flock.

As St. Cyprian of Carthage said: “Someone cannot have God as Father, who does not have the Church as Mother.”

The ultimate aim of Apostle Paul is fruitfulness. We are not interested in winning arguments, but in bearing the fruits of spiritual life. True faith bears fruit in humility, love, sacrifice, and communion with Christ, who said: “By this, my Father is glorified, that you bear much fruit.” (John 15:8)

Today’s Apostolic reading reminds us that the feast of the Holy Fathers is not merely a dogmatic commemoration but a calling; to preserve the Orthodox faith with purity and humility, to avoid fruitless discussions that damage unity, and to strive for fruitfulness in Christ, just as the Fathers did with their lives and virtues.

Please pray, Your Eminence, that God may grant us the wisdom of the Fathers, their discernment, and their holiness, so that we may live out our faith, not only in words but also in good works. Amen!

Χαιρετισμός Σεβ. Μητροπολίτου Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπα στην Κληρικολαϊκή Σύναξη (Sobor) των Ουκρανικών Ενοριών του Οικουμενικού Πατριαρχείου εν Καναδά

Winnipeg Καναδά, Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2025

Σεβασμιώτατε Αρχιεπίσκοπε Καναδά κ. Σωτήριε,
Σεβ. Αρχιεπίσκοπε Winnipeg κ. Ιλαρίων,
Θεοφιλ. Επίσκοπε Τορόντο κ. Andriy,
Πανοσιολογιώτατε M. Αρχιμανδρίτα κ. Ιάκωβε,
Σεβαστοί Πατέρες,
Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί,

Με αισθήματα πνευματικής χαράς και ευγνωμοσύνης προς τον Κύριο απευθύνομαι προς όλους και σας καλωσορίζω θερμώς στην Κληρικολαϊκή μας συνάντηση.

Είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι το Winnipeg και φυσικά αποτελεί υψίστη τιμή να εκπροσωπώ στην συνέλευσή μας αυτή την Α. Θ. Παναγιότητα, τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, ομού μετά του πολιού και πολυσεβάστου Αρχιεπισκόπου Καναδά κ. Σωτηρίου και του Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτου κ. Ιακώβου, και να μεταφέρω προς όλους σας την πατρική αγάπη, την στοργή και το ενδιαφέρον του Πρώτου της υπ’ ουρανόν Ορθοδοξίας.

Παράλληλα, σας μεταφέρω την επιθυμία και την πρόσκληση του Παναγιωτάτου, να επισκεφθείτε το Ιερό Κέντρο της Ορθοδοξίας, που φέρει μια αδιάσπαστη ιστορία αιώνων και τα στίγματα μιας αυτοκρατορίας, της Βυζαντινής, και ενός πολιτισμού, του Βυζαντινού, για παραπάνω από ένδεκα αιώνες.

Είναι μια μοναδική ευκαιρία, θα έλεγα, να δείτε πρόσωπο προς πρόσωπο την Σεπτή Κορυφή της Ορθοδοξίας, να λάβετε από κοντά την ευχή Του, να αφουγκραστείτε τις αγωνίες Του, να λάβετε σοφία από την πολυχρόνια εμπειρία Του στην Εκκλησία, και τελικώς, να εφαρμόσετε αυτό που τόσο εύστοχα τόνιζε ο μακαριστός Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας: «Ελάτε να κοιταχτούμε!».

Αυτή είναι η κοινωνία των προσώπων, που τόση σπουδαιότητα και σημασία προσλαμβάνει μέσα στην Εκκλησία.

Η φετινή Κληρικολαϊκή Σύναξη αποτελεί καρπό της κοινής μας αγωνίας και ελπίδος για την πορεία της τοπικής σας Εκκλησίας, αλλά και έκφραση της ενότητός μας εν Χριστώ.

Η Εκκλησία μας δεν είναι ένας ανθρώπινος οργανισμός, αλλά το Σώμα του Χριστού. Εντός αυτού του Σώματος, κάθε μέλος έχει την δική του ξεχωριστή και αναντικατάστατη θέση και αποστολή. Όμως, η ενότητα δεν είναι αποτέλεσμα απλώς καλής συνεργασίας, είναι καρπός της ζωής εν Αγίω Πνεύματι, με κέντρο τον Χριστό και συνδετικό κρίκο τον Επίσκοπο.

Ο Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος μάς υπενθυμίζει ότι, όπου είναι ο Επίσκοπος, εκεί και η Εκκλησία.

Ο ρόλος του Επισκόπου δεν είναι διοικητικός μόνον, είναι λειτουργικός και πατρικός. Είναι αυτός που προΐσταται της Θείας Ευχαριστίας και συνδέει το ποίμνιο με τον Χριστό, διασφαλίζοντας την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία της αγάπης.

Σήμερα, καλούμεθα, να ενισχύσουμε αυτήν την ενότητα, Κλήρος και λαός μαζί, σε πνεύμα ταπεινώσεως, διαλόγου και αλληλοσεβασμού.

Η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη από αντιπαλότητες ή διχασμούς, αλλά από ενωμένες καρδιές, από πρόσωπα που πονούν για την πορεία της και αγωνίζονται για την πνευματική προκοπή όλων.

Η ενότης γύρω από τον Επίσκοπο δεν είναι τυφλή υποταγή, αλλά ελεύθερη προσκόλληση στο πρόσωπο εκείνου, που εν Χριστώ διακονεί το μυστήριο της ενότητος, με πνεύμα θυσιαστικό. Είναι καρπός πίστεως, εμπιστοσύνης και αγάπης.

Ας πορευθούμε, λοιπόν, αγαπητοί μου Αδελφοί, με ενότητα καρδίας, με ελπίδα και ευθύνη, ώστε ο κόπος όλων μας να μεταμορφώνεται σε καρπό πνευματικό.

Ας μην λησμονούμε, ότι ο Χριστός είναι το κέντρο της ζωής, ύπαρξης και διακονίας μας, και μόνο εν Αυτώ  μπορούμε να έχουμε αληθινή κοινωνία και πνευματική πρόοδο.

Η πορεία προς Εμμαούς πρέπει να είναι πάντοτε Χριστοκεντρική και με όραμα.

Σας ευχαριστώ θερμά για την παρουσία και συμμετοχή σας και εύχομαι η φετινή Σύναξη να αποδώσει καρπούς πνευματικούς και να αποβεί προς ωφέλεια πάντων των συμμετεχόντων εν αυτή.

Εγκάρδιες ευχές για καλή επιτυχία!

Το φωτογραφικό υλικό είναι προσφορά της Ι. Αρχιεπισκοπής Winnipeg & του Μ. Αρχιμανδρίτου κ. Ιακώβου.