Το μεσημέρι της Τετάρτης, 6 Μαρτίου 2024, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας υπεδέχθη στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης δεκαπενταμελή όμιλο φοιτητών του Κολλεγίου Sankta Birgittas Folkhöskola, τους οποίους συνόδευε ο Καθηγητής τους κ. Göran.

Αρχικά, ο Μητροπολίτης Κλεόπας καλωσόρισε τους μαθητές, οι οποίοι στα πλαίσια μαθημάτων, που σχετίζονται με την θεολογία και την μελέτη των Χριστιανικών Εκκλησιών, ζήτησαν να επισκεφθούν τον ως άνω ναό.

Ήταν, όπως όλοι ομολόγησαν, η πρώτη φορά που επισκέφθηκαν Ορθόδοξο Ναό και έμειναν ενθουσιασμένοι από το περιβάλλον και θαύμασαν το αποτέλεσμα των εργασιών αποκαταστάσεως του ναού και των τοιχογραφιών του.

Ο Σεβασμιώτατος, για μιάμιση ώρα, απήντησε σε ερωτήματα, τόσο των μαθητών όσο και του συνοδού Καθηγητού, και ανέπτυξε την θεολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Μίλησε, επίσης, για το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Α. Θ. Παναγιότητα, τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, ανεφέρθη δε και στην εκούσια προσέλευση νέων, οι οποίοι επιθυμούν να ενταχθούν στην Ορθόδοξη Εκκλησία, και στο όλο ιεραποστολικό έργο που επιτελείται στις Σκανδιναυϊκές Χώρες.

Στους επισκέπτες προσεφέρθη έντυπο, με την ιστορία του Καθεδρικού Ναού, και η έκδοση της Ι. Μητροπόλεως με την τρίγλωσση Θεία Λειτουργία, στην Ελληνική, Σουηδική και Αγγλική γλώσσα, που τυπώθηκε με την επιμέλεια της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Τρεις τραγικές φιγούρες μας προσφέρει η παραβολή του Ασώτου και μια νέα Ιθάκη.

1. Ο Άσωτος Υιός

Στο πρόσωπο του νεότερου υιού αναγνωρίζουμε την τραγικότητα της συμπεριφοράς μας, που με την αμαρτία απομακρυνόμαστε από τον Θεό Πατέρα και Δημιουργό.

Εξορίζουμε από τη σκέψη και την καρδιά μας τον Θεό, δηλαδή αυτοεξοριζόμαστε, βιώνοντας μια ουτοπική αντίληψη περί ελευθερίας, πεπεισμένοι ενίοτε ότι η ελευθερία και η ασυδοσία είναι έννοιες ταυτόσημες και συνώνυμες.

Κάνουμε την επανάστασή μας, με τη φυγή μας από την πατρική κηδεμονία, με ζητούμενα την απογαλάκτιση και την άνδρωσή μας, εν γη αλλοτρία (Α´ Πέτρου, β´, 11) και την αποστασιοποίηση μας από τις παραδοσιακές μορφές στάσης ζωής.

Απομακρυνόμαστε από τον Θεό, διασκορπίζοντας τις πνευματικές μας δυνάμεις, νιώθοντας πνευματική πενία, διότι έχουμε κόψει τους δεσμούς μας με την πηγή της ζωής, που είναι ο Δημιουργός μας, με συνέπεια, να κυριαρχεί μέσα μας ένα τρομακτικό κενό, ένα άδειασμα, η απομόνωση, η εγκατάλειψη και η απογοήτευση.

Δεν εμπιστευόμαστε κανέναν, παρά μόνον τις δικές μας δυνάμεις. Περιχαρακωμένοι μέσα στην αυτονομία και την αυτάρκειά μας, ως σύγχρονοι influencers του διαδικτύου, στερούμαστε τον Θεό, τον ίδιο μας τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας.

Ευτυχώς όμως, έχουμε χιλιάδες φίλους και followers στο Facebook! Αυτή δεν είναι η χειρότερη μορφή αλαζονείας και κατάντιας;

Πόσο δίκιο έχει ο Απόστολος των Εθνών Παύλος, όταν μας υπενθυμίζει ότι, «Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει» (Α´ Κορ. 6, 12), δηλαδή «Όλα μου επιτρέπονται, αλλά δεν είναι όλα προς όφελός μου».

Η φράση αυτή δηλώνει τη σύζευξη ελευθερίας και ευθύνης, τη συνειδητή και υπεύθυνη διαχείριση της ελευθερίας μας, ενθυμούμενοι ότι η δική μας ελευθερία τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου, του συνανθρώπου μας, που είναι ο «έτερος εγώ».

Ο Άσωτος της παραβολής «ἦλθε εἰς ἑαυτόν» κι έκανε δύο μεγάλα βήματα, προς τη μετάνοια και την επιστροφή στην πατρική εστία, λέγοντας, «Ἀναστάς πορεύσομαι πρός τόν πατέρα». Η μετάνοιά του ολοκληρώνεται με την πραγματοποίηση της επιστροφής και την ανακάλυψη του μεγαλείου και της φιλανθρωπίας του πατέρα του.

2. Ο Πρεσβύτερος Υιός

Δεύτερη τραγική φιγούρα ο άλλος γιος, ο Πρεσβύτερος, ο περιθωριακός, ο οποίος «ὠργίσθη καί οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν» στο σπίτι του, μόλις πληροφορήθηκε την επιστροφή του Ασώτου αδελφού του, γι᾽ αυτό και «Ὁ πατήρ αὐτοῦ ἐξελθών παρεκάλει αὐτόν».

Συγκινητικός ο λόγος του πατέρα προς τον γιο: «Τέκνον, σύ πάντοτε μετ’ ἐμοῦ εἶ, καί πάντα τά ἐμά σά ἐστιν».

Του εξηγεί, ότι αυτό που συνέβη με τον μικρότερο αδελφό του ήταν μια νεκρανάσταση! «Εὐφρανθῆναι δέ καί χαρῆναι ἔδει, ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρός ἦν καί ἀνέζησε, καί ἀπολωλώς ἦν καί εὑρέθη».

Βλέποντας τη συμπεριφορά του Πρεσβύτερου Υιού, διερωτώμαι, σε μας τους Χριστιανούς, ποιος ρόλος μας ταιριάζει περισσότερο, του Ασώτου ή του Πρεσβύτερου Υιού;

Εκφράζουν τα έργα και η στάση μας τη μετάνοια του Ασώτου ή τη σκληρότητα του συκοφάντη Πρεσβυτέρου Υιού, που αρνείται τον αποκαλέσει αδελφό του, γι᾽ αυτό και απευθυνόμενος προς τον πατέρα του, τον αποκαλεί απαξιωτικά «ο υιός σου».

Η εσφαλμένη αυτοπεποίθηση και εικόνα για τον εαυτό του, δεν τον άφησε να ανακαλύψει τον Θεό πατέρα του και αιτιολογεί τη δυσαρέσκειά του για την επιστροφή του μικρότερου αδελφού του και την προκλητική αποχή του από τη χαρά της οικογενειακής  γιορτής. Απών ο Πρεσβύτερος, παρών ο Άσωτος!

Μήπως η αρνητική του στάση ώθησε το νεώτερο υιό στην ασωτία; Μήπως και η δική μας ανάδελφη, επικριτική και Φαρισαϊκή στάση οδηγεί τους αδελφούς μας, να αποστρέφονται ότι έχει σχέση με την Εκκλησία;

3. Ο Πατέρας

Αν και αρχικώς ο Πατέρας φαίνεται ως η κατ᾽ εξοχήν τραγική φιγούρα, εξαιτίας της προκλητικής συμπεριφοράς του νεώτερου γιού του, ο οποίος εγκαταλείπει τα πάντα και ξενιτεύεται, χωρίς λόγο κι αφορμή, καθώς και της αδιαλλαξίας του  πρεσβυτέρου υιού του, να συμμετάσχει στην οικογενειακή χαρά της επιστροφής του μικρού αδελφού του, εν τέλει ο Πατέρας αναδεικνύεται στην προσωπικότητα εκείνη, που καλούνται όλοι οι γονείς να μιμηθούν, ως πρότυπο παιδαγωγικό.

Ο Πατέρας στηρίζει την απόφαση του γιού του, να εκδημήσει εις χώραν μακράν και του προσφέρει το ποσοστό της περιουσίας που του ανήκει, για να τον διδάξει, ότι σέβεται την ελευθερία και τις επιλογές του, ανεξαρτήτου αποτελέσματος.

Σαφής η πρόσκληση του Κυρίου μας προς όλους μας: «ὅστις θέλει ὁπίσω μου ἀκολουθεῖν» (Λουκ. 9,23).

Όλα βασίζονται στην ελεύθερη βούληση και την αγαθή προαίρεση και όχι στον εξαναγκασμό και τη βία.

Η αγάπη του Θεού Πατέρα εκδηλώνεται, όχι μόνο σ᾽ αυτούς που την αναγνώρισαν, αλλά και σε εκείνους που την αρνήθηκαν.

4. Η Ιθάκη

Η εν λόγω παραβολή μας θυμίζει  την περιπέτεια του Οδυσσέα, που εγκατέλειψε την Ιθάκη, για να πορευθεί σ᾽ άλλες πολιτείες, ξένες, αλλότριες, και να ωριμάσει μέσα από τις δοκιμασίες του και την περιπλάνησή του στο χρόνο και την ιστορία.

Εν τέλει, γεμάτος σοφία, επιστρέφει στα πάτρια εδάφη, για την οριστική του ανάπαυση. Τότε καταξιώνεται η Οδύσσεια, όταν ο Οδυσσέας επιστρέφει στην Ιθάκη!

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης θα μας τραγουδήσει την «Ιθάκη» του, ποιητικώ τω τρόπω:

«Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι να ναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

… αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Πάντα στον νου σου να᾽ χεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου. Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.

Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει· και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί, πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο, μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.»

Στην Ιθάκη, που βασίζεται στον μύθο του Οδυσσέα, ο ποιητής προσδιορίζει του ταξιδιού της ζωής μας τις περιπέτειες, που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Η Ιθάκη ως προορισμός και ως στόχος!

Το ταξίδι του Οδυσσέα ήταν περιπετειώδες, ατελείωτο, γεμάτο νοσταλγία για τον τόπο του και απογοήτευση απ᾽ τις δυσκολίες που συναντούσε, από τα γνωστά πλάσματα της μυθολογίας, τους Λαιστρυγόνες, τους Κύκλωπες και τον Ποσειδώνα.

Οι Λαιστρυγόνες ήταν μια μυθική φυλή γιγαντόσωμων ανθρωποφάγων, ενώ οι Κύκλωπες ήταν μονόφθαλμοι γίγαντες, που ζούσαν σε μια μακρινή χώρα, χωρίς νόμους.

Αναλογιζόμενοι τα όσα μας διδάσκει η παραβολή του Ασώτου Υιού, ας σταματήσουμε, να ζούμε περιχαρακωμένοι μέσα στον εγωισμό, την αυταρέσκεια και την κενότητα που μάς παρουσιάζει η σύγχρονη εποχή κι ας αποφασίσουμε, να ζήσουμε την άλλη βιωτή, που μάς προσφέρει η Εκκλησία, προσφέροντας στον Κύριο την φωνή του Ασώτου και την ειλικρινή μετάνοιά μας.

Ας περάσουμε από τη γη της ασωτίας, της πνευματικής Αιγύπτου, της Φαραωνικής δουλείας, στη γη της Επαγγελίας. Ας εγκαταλείψουμε τις περιπέτειες και τους πειρασμούς της ερήμου κι ας ψάλλουμε με τον υμνωδό: “ «Ο πάλαι μεν, εκ μη όντως πλάσας με, και εικόνι σου θεία τιμήσας, … εις το καθ’ ομοίωσιν επανάγαγε, το αρχαίον κάλλος αναμορφώσασθαι.»

Το απόγευμα του Σαββάτου, 17 Φεβρουαρίου 2024, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας
και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας μετέβη σιδηροδρομικώς στην πόλη Κάλμαρ της
Σουηδίας, όπου τον υπεδέχθη το ιερατικό ζεύγος του Αιδεσιμ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ.
Χρήστου Λέτσιου και της Πρεσβυτέρας κ. Δεσποίνης Λέτσιου.

Ακολούθως, ο Ποιμενάρχης είχε συνάντηση με τα μέλη του Εκκλησιαστικού
Συμβουλίου της Ενορίας Αποστόλου Κλεόπα Κάλμαρ, όπου ενημερώθηκε για την
πρόοδο του επιτελουμένου έργου και τους συνεχάρη για την αφοσίωσή τους.

Ακολούθως, το ζεύγος Λέτσιου προσέφερε δείπνο, κατά την διάρκεια του οποίου ο
Σεβασμιώτατος είχε την ευκαιρία να εκφράσει τον έπαινο του ιδίου και της τοπικής
Εκκλησίας για την υπακοή, την προθυμία και την εν γένει ανιδιοτελή προσφορά του
π. Χρήστου, αλλά και να ευχηθεί στην συμπληρώσασα τα ογδοηκοστά γενέθλιά της
Πρεσβυτέρα Δέσποινα, για την ολόθερμη συμπαράστασή της στον π. Χρήστο και την
καλή της διάθεση για την προαγωγή του όλου έργου της ενορίας και της επέδωσε
δώρο, εκφράσας και πάλι τα συγχαρητήρια του ιδίου και της Ι. Μητροπόλεως
καθόλης.

Το πρωΐ της Κυριακής, 18 Φεβρουαρίου 2024, ο Ποιμενάρχης ιερούργησε στην
Ενορία του Αποστόλου Κλεόπα, όπου ομίλησε επικαίρως στην αναγνωσθείσα
Ευαγγελική περικοπή της Χαναναίας, επαινέσας και επ’ εκκλησίαις τον π. Χρήστο
και την Πρεσβυτέρα του, για την όλη παρουσία και αφοσίωσή τους.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Επίσκοπος ανέγνωσε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως
του κατά σάρκα υιού του ιερατικού ζεύγους, Ιωάννου.

Εν συνεχεία, ο Επίσκοπος και οι εκκλησιαζόμενοι μετέβησαν σε παρακείμενη
αίθουσα, όπου αντηλλάγησαν ευχές για το νέο έτος και προσεφέρθησαν πλούσια
εδέσματα.

Την μεσημβρία της ιδίας, ο Μητροπολίτης επεσκέφθη την οικία του π. Χρήστου,
όπου η Πρεσβυτέρα Δέσποινα παρέθεσε γεύμα, ενώ το απόγευμα ο Εφημέριος και τα
μέλη του εκκλησιαστικού συμβουλίου της ενορίας προέπεμψαν τον Ποιμενάρχη στον
σιδηροδρομικό σταθμό, για να επιστρέψει αργά το βράδυ στην έδρα της Επαρχίας
του, αποκομίσας, για μια εισέτι φορά, την αγάπη και την καλοσύνη της ευλογημένης
και δραστήριας ενορίας του Κάλμαρ.

Το πρωΐ της Δευτέρας, 5 Φεβρουαρίου 2024, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας, συνοδευόμενος από τον Εφημέριο του Ιερού Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Βαρθολομαίο Ιατρίδη, μετέβη στο Κοιμητήριο Skogskyrkogården της Στοκχόλμης, όπου, με αφορμή την πρόσφατη μετακομιδή (μεταφορά) του σκηνώματος του μακαριστού Μητροπολίτου πρ. Αμασείας κυρού Παύλου σε καινό τάφο, κατά την εκπεφρασμένη στην διαθήκη του εκλιπόντος Ιεράρχου επιθυμία του, αλλά και εν όψει της συμπληρώσεως δύο ετών από της κοιμήσεώς του, ανέπεμψε επιμνημόσυνη δέηση για την ανάπαυση της ψυχής του.

Να σημειωθεί, ότι την προσεχή Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2024, θα τελεσθεί στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης Θεία Λειτουργία, από τον Σεβ. Ποιμενάρχη μας κ. Κλεόπα, στο τέλος της οποίας θα ψαλεί το διετές μνημόσυνο του μακαριστού προκατόχου του, Μητροπολίτου κυρού Παύλου.

Στην ερώτηση ενός μέλους της νεολαίας του Καθεδρικού Ναού Στοκχόλμης, αν ο Χριστός εθεωρείτο ο κατ᾽ εξοχήν influencer της εποχής Του, απάντησα καταφατικά, δίδοντας μια άλλη διάσταση του σύγχρονου αυτού όρου, εξιδανικεύοντάς τον στο χώρο της πνευματικότητας, με «επένδυση» σωτηριολογική.

Στην εποχή μας, Influencer είναι αυτός που ασκεί επιρροή, δηλαδή που επηρεάζει μεγάλες ομάδες ανθρώπων, τους «followers» (ακόλουθους) του, που είναι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (media), μέσα από πλατφόρμες marketing, όπως το Facebook, το YouTube και το Instagram.

Με άλλα λόγια, Influencer είναι ένα διάσημο πρόσωπο, ένας εν δυνάμει πωλητής υπηρεσιών, που έχει πείσει τους ακροατές ή τηλεθεατές του, ότι η γνώμη του, η διδασκαλία του, ο τρόπος ζωής του είναι προτιμητέα.

Ο καθένας μας, στο κοινωνικό του περίγυρο και περιβάλλον, είναι ένας Influencer, που με τη ζωή, το λόγο και την εν γένει συμπεριφορά του, επηρεάζει τους γύρω του κι αυτούς με τους οποίους συναναστρέφεται τακτικά.

Κι ερχόμαστε τώρα στην ευαγγελική περικοπή της συνάντησης του Χριστού με το Ζακχαίο, στην οποία μπορούμε να δώσουμε τον τίτλο «διασταύρωση βλεμμάτων».

Οι υπόλοιποι, ο όχλος δηλαδή, είναι αλλού, νεοελληνικώς «στην κοσμάρα τους»! Γιατί; Διότι, «διεγόγγυζον πάντες λέγοντες ὅτι παρά ἁμαρτωλῷ ἀνδρί εἰσῆλθε καταλῦσαι». (Λουκ. 19,7)

Σκανδαλίστηκαν, όταν είδαν τον Κύριο, να εισέρχεται στο σπίτι του Ζακχαίου. Ομαδική κατακραυγή κι αγανάκτηση του πλήθους. Κριτήρια επιφανειακά και στιγμιαία, διότι αδυνατούν, να κατανοήσουν την κατ᾽ εξοχήν πραγματικότητα, το τί πραγματικά συνέβη τότε, το γεγονός ότι ο Ζακχαίος «ἐζήτει ἰδεῖν τόν Ἰησοῦν» κι «ὁ Ἰησοῦς ἐζήτει» «σῶσαι τό ἀπολωλός». Κι ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, τελώνης δεν ήτανε;

Άραγε, όλοι εμείς που ερχόμαστε τις Κυριακές στην εκκλησία, ποιόν αναζητούμε; Ποιόν πραγματικά συναντάμε εκεί; Ο Χριστός, ως «προσφέρων και προσφερόμενος», είναι στις αναζητήσεις μας;

Τί απ᾽ όλα αυτά που ακούμε και βλέπουμε, στα ιερά δρώμενα, μας επηρεάζουν, μας καθηλώνουν πνευματικά και μας συγκινούν; Μήπως κι εμείς ανήκουμε στο ανώνυμο πλήθος της Ιεριχούς, που σχολιάζουμε τους πάντες και τα πάντα;

Και φυσικά, λέξη για να βοηθήσουμε ουσιαστικά και θυσιαστικά το έργο της Εκκλησίας.

Με χίλιες δυο προφάσεις και δικαιολογίες, αξιοποιώντας την «προβολή», όπως θα λέγαμε στην ψυχολογία, νοιώθουμε βαθιά ικανοποιημένοι, για την απραξία και αδιαφορία μας.

Αφήνουμε να αιωρείται στην ατμόσφαιρα, πολλάκις και μεγαλοφώνως η συκοφαντία, η αποδοκιμασία κι η διαπόμπευση, επαναλαμβάνοντας ηχηρά το «διεγόγγυζον πάντες».

Κολλάμε ετικέτες στους δακτυλοδεικτούμενους, στιγματίζουμε κληρικούς κι εθελοντές και, με χαρακτηρισμούς αφόρητους, στοχεύουμε σ᾽ ένα ή πολλαπλά «character assassinations». «Γιατί να βοηθήσω;» διερωτώμεθα και συνεχίζουμε το λόγο-μονόλογο: «Εξάλλου, αυτά είναι έργα των παπάδων και των δεσποτάδων!»

Συνειδητοποιούμε ποτέ, ότι όλα κι όλοι λειτουργούν ερήμην μας, στα εκκλησιαστικά και ενοριακά δρώμενα, όταν σκεπτόμαστε έτσι; Στην ουσία, μήπως αυτοπεριθωριοποιούμαστε, λατρεύοντας ένα Χριστό αντί-Χριστό κι έτσι οι επισκέψεις μας στο ναό παραμένουν ως μια τυπική ανάμνηση κι όχι ως βίωμα, που επεξεργαζόμαστε για τη σωτηρία μας;

Εν αντιθέσει, ο Ζακχαίος ανταποκρίνεται στο θείο κάλεσμα κι αρχίζει την πορεία του προς τα άνω και συγκεκριμένα απ᾽ τη στιγμή που ανέβηκε στη συκομουριά.

Ο Χριστός τον καλεί με τ᾽ όνομά του. Άμεσο κάλεσμα, κλίση προσωπική, να αναδειχθεί απόστολος κι ιεραπόστολος. «Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.» (Λουκ. 19,5)

Ο Ζακχαίος επεξεργάζεται τα γεγονότα με ωριμότητα, άμεσα όμως, αυτοστιγμεί, γι᾽ αυτό «καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων.» (Λουκ. 19,6)

Μετανιώνει πραγματικά. Αποφασιστικά και θαρραλέα, αλλάζει πάραυτα πλεύση και πορεία ζωής, αφού πρώτα εκτίθεται ενσυνείδητα στα μάτια των συνανθρώπων του, με ταπείνωση, αφού αναγνωρίζει, ότι έχει καταχραστεί κι έχει αδικήσει.

Δεν αρκείται στην ομολογία των αδικιών που έπραξε ως φοροεισπράκτορας και στη δημόσια εξομολόγηση. Εμπράκτως, αποκαθιστά την αδικία.

Συμμορφώνεται με τις υποδείξεις και εντολές του Μωσαϊκού Νόμου κι υπόσχεται, ότι θα αποζημιώσει τετραπλάσια αυτούς που αδίκησε και φορολόγησε υπερβολικά, μιας κι «αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος».

Δε σταματά εδώ. Κάνει ένα ακόμη μεγάλο βήμα, βήμα φιλανθρωπίας, λέγοντας ότι, «ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς». (Λουκ. 19,8)

Πόσο γρήγορα περνάει ο Ζακχαίος από το ρόλο του θρησκευτικά αδιάφορου στο ρόλο του βιωματικά πιστού.

Αποκαλεί το Χριστό «Κύριο» και λαμβάνει επάξια τον τίτλο «υἱὸς Ἀβραάμ».

Ο Κύριος εξακολουθεί να βρίσκεται ανάμεσά μας, στην ανθρωποθάλασσα των μεγαλουπόλεων και στις ερημιές της υπαίθρου, για να συναντήσει το ερευνητικό βλέμμα του κάθε ενός από μας, που διψά τη λύτρωση και τη σωτηρία, του προσώπου εκείνου που έχει άμεση ανάγκη προσέγγισης και επικοινωνίας, με κοινό παρονομαστή σωτήρα και σωζόμενου, τη σωτηρία.

Η αναζήτηση του Θεού ας πληθαίνει στις μέρες μας τους Ζακχαίους, ας εξαπλώνεται η σωτηρία κι ας πραγματώνεται το «σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο».

Το πρωΐ της Κυριακής, 28^ης Ιανουαρίου 2024, στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, κατόπιν προσκλήσεως και χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπα, συλλειτούργησε με τον Εφημέριο του Καθεδρικού Ναού, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Βαρθολομαίο Ιατρίδη, ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης κ. Αντώνιος Elbitar, Βικάριος του Πατριαρχείου Αντιοχείας στην Σουηδία.

Πριν την απόλυση της Θείας Λειτουργίας, η οποία τελέστηκε στην Ελληνική, Σουηδική, Αγγλική και Αραβική γλώσσα, ο Μητροπολίτης Κλεόπας προσεφώνησε καταλλήλως τον π. Αντώνιο, στον οποίο μετέφερε τις πατρικές ευχές της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, και τον διαβεβαίωσε για την συνέχιση της αγαστής συνεργασίας τους, προς οικοδομήν του πληρώματος του Χριστού, και του ευχήθηκε καλή επιτυχία στην διακονία του.

Ακολούθως, ο π. Αντώνιος αντιφώνησε τον Ποιμενάρχη, τον οποίο ευχαρίστησε για την αγάπη και την φιλοξενία του, τόνισε την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας, διεβίβασε τον χαιρετισμό της Α. Μακαριότητος, του Πατριάρχου Αντιοχείας κ.κ. Ιωάννου του Ι΄, και του προσέφερε μία εικόνα της Παναγίας της Αντιοχείτισσας ως δώρο.

On the morning of Sunday, January 28, 2024, at the St. George Cathedral of Stockholm, following the invitation of His Eminence Metropolitan Cleopas of Sweden and All Scandinavia, who presided over the Divine Liturgy, having as cocelebrants the Cathedral Pastor, the V. Rev. Archimandrite Bartholomew Iatridis, and the V. Rev. Archimandrite Antonios Elbitar, Vicar of the Patriarchate of Antioch in Sweden.

Before the dismissal of the Divine Liturgy, which was celebrated in Greek, Swedish, English and Arabic, Metropolitan Cleopas appropriately addressed Fr. Antonios, to whom he conveyed the paternal wishes of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew, and assured him of the continuation of their blessed cooperation, for the good of Christ’s flock, and wished him every success in his ministry.

Afterwards, Fr. Antonios responded to His Eminence, whom he thanked for his love and hospitality, emphasized on the ecumenical dimension of Orthodoxy, conveyed the greetings of His Beatitude Patriarch John I of Antioch, and offered an icon of the Virgin Mary of Antioch as a gift.

Την Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2024, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας υποδέχτηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης τον Λουθηρανό Επίσκοπο της πόλεως Strängnäs της Σουηδίας και Chaplain (Εφημέριο/Πνευματικό) των Ανακτόρων κ. Johan Dalman.

Αμέσως μετά την υποδοχή, ο Μητροπολίτης Κλεόπας καλωσόρισε τον υψηλό επισκέπτη με θερμούς λόγους, τον ξενάγησε αρχικώς στον Καθεδρικό Ναό, τον ενημέρωσε για την ιστορία και τα έργα αποκαταστάσεως σε αυτόν και στην συνέχεια, τον οδήγησε στο Μουσείο Ελληνοχριστιανικής Κληρονομιάς, όπου πραγματοποιήθηκε συζήτηση επί διαφόρων επικαίρων θεμάτων.

Ακολούθως, ο μεν οικοδεσπότης επέδωσε στον Επίσκοπο Dalman τον Αναμνηστικό Τόμο της Πατριαρχικής Επισκέψεως στην Στοκχόλμη, το 2019, ενώ τον παρεκάλεσε να μεταφέρει στην Α. Μ. τον Βασιλέα της Σουηδίας Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο και την οικογένειά του τις θερμές ευχές της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, για το νέο έτος, όπως και τις προσωπικές του.

Tου επέδωσε, επίσης, το προηγούμενο εκδοθέν δίτομο έργο του στην αγγλική γλώσσα, με τίτλο «Ο Άγιος Νεκτάριος Κεφαλάς Μητροπολίτης Πενταπόλεως», για τον Βασιλέα, ο δε φιλοξενούμενος επέδωσε στον Μητροπολίτη Κλεόπα αντίγραφο βυζαντινής εικόνος, την οποία τοποθέτησε σε προθήκη του μουσείου.

Ο υψηλός επισκέπτης συνεχάρη τον Ποιμενάρχη για την παρουσία και το έργο του στη Σκανδιναυΐα, τόνισε τους δεσμούς ειλικρινούς φιλίας που αναπτύχθηκαν μεταξύ τους και τον παρεκάλεσε, να μεταφέρει τον σεβασμό του στον Οικουμενικό Πατριάρχη.

Δεν παρέλειψε, επίσης, να εκφράσει τον θαυμασμό του για το εξαιρετικής ποιότητος αποτέλεσμα της εκ βάθρων αποκαταστάσεως του Καθεδρικού Ναού.

Μετά τις προσφωνήσεις και την ανταλλαγή των δώρων, παρετέθη στον υψηλό επισκέπτη γεύμα σε εστιατόριο της πόλεως.

STOCKHOLM – On Friday, January 12, 2024, His Eminence Metropolitan Cleopas of Sweden and All Scandinavia welcomed the Lutheran Bishop of Strängnäs, Sweden and chaplain of the royal palace H.G. Johan Dalman to the St. George Cathedral in Stockholm.

Immediately following his arrival, Metropolitan Cleopas warmly welcomed his honored guest, giving him a tour of the Cathedral, informing him of its history and the restoration work that was recently completed. Their tour ended at the Museum of Hellenic Christian Heritage, where the two prelates discussed various matters pertaining to current events.

Afterward, the Metropolitan presented Bishop Dalman with a copy of the Metropolis’ publication on the Patriarchal Visit to Stockholm in 2019 and asked him to convey the heartfelt wishes of His All-Holiness
Ecumenical Patriarch Bartholomew to His Majesty King Carl XVI Gustaf and all members of the royal family, on the occassion of the new year, together with his own personal wishes.

He also offered him a copy of his English-language two-volume study entitled “St. Nectarios Kefalas Metropolitan of Pentapolis” to give to the King, while Bishop Dalman gave Metropolitan Cleopas a copy of a Byzantine icon, which the latter placed on display on site at the museum.

Bishop Dalman congratulated Metropolitan Cleopas on his ministry in Scandinavia, noting the bonds of sincere friendship that exist between them, while asking the latter to convey his respect to the Ecumenical Patriarch.

He also expressed his admiration for the exceptional quality of the projects resulting in the complete restoration of the Cathedral.

Following addresses and the exchange of gifts, the Metropolitan hosted his visitor for a luncheon at a local area restaurant.

Την παραμονή της εορτής των Θεοφανείων, Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2024, με την θερμοκρασία να αγγίζει τους -11°C, τελέστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, η ακολουθία του εσπερινού της εορτής και εν συνεχεία η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπα, ο οποίος ετέλεσε και την ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού.

Κατ’ αυτήν εκκλησιάστηκε η Πρέσβυς της Ελλάδος στην Σουηδία Εξοχωτάτη κ. Αικατερίνη Φουντουλάκη.

Την κυριώνυμο ημέρα, ο Ποιμενάρχης ιερούργησε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, συμπαραστατούμενος από τον Εφημέριο του Ναού, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Βαρθολομαίο Ιατρίδη και τον Ιερολ. Διάκονο κ. Γεώργιο Αρβανιτίδη.

Σύμφωνα με το τυπικό της ημέρας και λίγο πριν την τέλεση του Μεγάλου Αγιασμού, ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Κλεόπας προσεκάλεσε τα παιδιά, τα οποία παρηκολούθησαν την τελετή της καταδύσεως του Τιμίου Σταυρού επί των υδάτων, κύκλω της προευτρεπισθείσης τραπέζης, και τους εξήγησε τα τελούμενα.

Το απόγευμα της ιδίας ημέρας ο Μητροπολίτης Κλεόπας ανεχώρησε για την Δανία, όπου στην Ενορία του Αγίου Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις, στην πόλη Ροσκίλντε, την Κυριακή της Συνάξεως του Τιμίου Προδρόμου, ιερούργησε στον εν λόγω ναό, συμπαραστατούμενος από τον Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Σωσίπατρο Στεφανούδη.

Παρέστη ο Πρέσβυς της Ελλάδος στην Δανία, Εξοχώτατος κ. Φραγκίσκος Κωστελλένος, μετά της συζύγου του.

Στην ομιλία του ο Ποιμενάρχης επαίνεσε για την παρουσία και συμμετοχή τους, τόσο τα παιδιά, όσο και τα νεαρά ζευγάρια, και υπενθύμισε προς όλους την σημασία της εορτής στην ζωή της Εκκλησίας και στην προσωπική μας πορεία στον κόσμο.

Μετά την Θεία Λειτουργία και τηρώντας το εκεί έθιμο, άπαντες οι εκκλησιασθέντες μετέβησαν στην παρακείμενη λίμνη, και πάλι με θερμοκρασία -11°C, όπου πραγματοποιήθηκε η κατάδυση του Τιμίου Σταυρού, τον οποίο ανέσυρε ο κ. Περικλής Ρεντόπουλος από την Ρόδο.

Ακολούθως, άπαντες οι παριστάμενοι μετέβησαν στην αίθουσα του ναού, όπου ο Μητροπολίτης ευλόγησε την βασιλόπιττα, προσέφερε στον κ. Ρεντόπουλο ως ευλογία έναν μικρό επιστήθιο σταυρό, ενώ ευλόγησε και την εόρτια τράπεζα, την οποία ευγενώς προσέφερε ο κ. Μιχαήλ Μπριλάκης από την Κρήτη, κατά την διάρκεια της οποίας νέοι και κυρίες έψαλλαν και τα κάλαντα των ημερών.